​

με αφορμή τη συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο της απόφασης ανάκλησης παραχώρησης μέρους της πολιτιστικής κληρονομίας του νησιού σε ιδιωτική εταιρεία και την γενικότερη ανάδειξη της βιομηχανικής μας ιστορίας. Μακρά η συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο της Σύρου-Ερμούπολης για την παραχώρηση ενός αργαλειού σε ιδιωτική επιχείρηση. Η συζήτηση αυτή ανέδειξε σημαντικές παθογένειες του συμβουλίου, σε ότι αφορά τη διαχείριση των πολιτιστικών αγαθών του νησιού μας, με την ευρεία έννοια του όρου. Όλοι, θεωρώ ότι γνωρίζουμε το Βιομηχανικό Μουσείο της Ερμούπολης, αλλά ελάχιστοι φαίνεται ότι γνωρίζουν τις ενέργειες που είχαν γίνει για την δημιουργία του και τον εμπλουτισμό του με τα εκθέματα και το πως αυτά αποκτήθηκαν. Ένα μικρό ιστορικό. Το 1986 συστάθηκε από την Τοπική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων Κυκλάδων (ΤΕΔΚ) και από το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών/Κέντρο Νεοελληνικών Ερευνών, το Επιστημονικό και Μορφωτικό Ίδρυμα Κυκλάδων (ΕΜΙΚ) με την πρωτοβουλία σημαντικών ιστορικών επιστημόνων και ειδικότερα του κ. Βασίλη Παναγιωτόπουλου ενός από του σημαντικότερους ιστορικούς της χώρας, με εξειδίκευση στην νεοελληνική ιστορία. Το ΕΜΙΚ ανέπτυξε έντονη δραστηριότητα με αντικείμενο την ανάδειξη της οικονομικής ιστορίας της Ερμούπολης και την αξιοποίηση του αρχειακού πλούτου της, έτσι ώστε ακόμη και σήμερα αυτός να αποτελεί εστία μελέτης των σύγχρονων ιστορικών. Ένας από τους βασικούς στόχους του ΕΜΙΚ ήταν η δημιουργία ενός μουσείου της βιομηχανικής και τεχνολογικής ιστορίας της Ερμούπολης και η ανάδειξη της μέσω μιας πολιτιστικής διαδρομής που θα περιλάμβανε  βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ταρσανάδες κ.λπ. Για την επίτευξη του οράματος άρχισε να συγκεντρώνει παλιά βιομηχανικά εργαλεία και μηχανήματα, να τα αποθηκεύει και να τα συντηρεί. Τα εκθέματα αυτά αποκτήθηκαν, είτε από δωρεές συμπολιτών μας, είτε από χρηματοδοτήσεις κρατικών και αυτοδιοικητικών φορέων (Υπουργείο Πολιτισμού, ΟΠΑΠ, Δήμου Ερμούπολης , ΤΕΔΚ Κυκλάδων, κλπ ). Στη συνέχεια, με τις προσπάθειες του ΕΜΙΚ και του Δήμου Ερμούπολης χρηματοδοτήθηκε και κατασκευάσθηκε το Βιομηχανικό Μουσείο της Ερμούπολης, ως ένας «ζωντανός οργανισμός» που σε συνεργασία με πανεπιστημιακά ιδρύματα θα αποτελούσε κέντρο ανάδειξης της οικονομικής και βιομηχανικής ιστορίας της πόλης μας και θα αποτελούσε έναν χώρο μελέτης της σύγχρονης ιστορίας της πόλης, που τουλάχιστον μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα αποτέλεσε τον κύριο «οικονομικό πνεύμονα» του νεοελληνικού κράτους. Ενώ λοιπόν σημαντικά βήματα έγιναν στις αρχές του 21ου αιώνα, τα τελευταία χρόνια υπάρχει μία στασιμότητα. Τα Σεμινάρια της Ερμούπολης (ως ετήσια διαθεματικά και πολυήμερα επιστημονικά συνέδρια) ουσιαστικά έχουν σταματήσει. Η ολοκλήρωση της πολιτιστικής διαδρομής δεν έγινε ποτέ, το κτίριο Κορνηλάκη δεν αξιοποιήθηκε με βάση τον αρχικό σκοπό της αγοράς του, οι αποθήκες του διαμετακομιστικού εμπορίου της Ερμούπολης στο Νησάκι, χρησιμοποιούνται για αλλότριους σκοπούς και ο κατάλογος είναι δυστυχώς μακρύς. Ακόμα και έτσι όμως, φορέας για την ανάδειξη της βιομηχανικής μας ιστορίας υπάρχει και είναι το Βιομηχανικό Μουσείο, και είναι ευθύνη της εκάστοτε Δημοτικής Αρχής, η εξασφάλιση της λειτουργίας του ως ένας σύγχρονος δημόσιος μουσειακός χώρος. Από τη γενικότερη συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο προκύπτουν μια σειρά ερωτήματα και συμπεράσματα: Α) Το ΕΜΙΚ από ότι γνωρίζουμε δεν έχει καταργηθεί και συνεπώς δεν έχει εκκαθαρισθεί. Κατά συνέπεια, ο υπό συζήτηση αργαλειός, όπως και η πλειοψηφία της αποθηκευμένης συλλογής του Βιομηχανικού Μουσείου, ανήκουν σε ποιόν; Στον Δήμο ή στο ΕΜΙΚ; Έχει παραδοθεί η συλλογή του ΕΜΙΚ στην κυριότητα του Δήμου; Β) Υπεύθυνη για την προστασία, διαφύλαξη και ανάδειξή των τεκμηρίων της βιομηχανικής μας ιστορίας που σήμερα βρίσκονται στην συλλογή του Βιομηχανικού Μουσείου είναι η εκάστοτε Δημοτική Αρχή. Η νυν Δημοτική Αρχή όμως, παραδέχεται ελαφρά την κάρδια, ότι δεν έχει τη δυνατότητα συντήρησης της συλλογής και προκρίνει την παραχώρηση τμήματος της σε ιδιώτη, ο οποίος θα το συντηρήσει και θα το αξιοποιήσει για εμπορικούς σκοπούς.  Γ) Ως ένας πολίτης που έχει παρακολουθήσει και έχει συμβάλει, στο μέτρο των δυνατοτήτων του, το όραμα της ανάδειξης του βιομηχανικού πολιτισμού να γίνει πραγματικότητα, θα περίμενα ότι το Δημοτικό Συμβούλιο θα συζητούσε από εδώ και πέρα για το πως θα αναβάθμιζε τη λειτουργία του Βιομηχανικού Μουσείου. Πώς θα αξιοποιούσε τα εκθέματα, θα ανέπτυσσε συνεργασίες με πανεπιστημιακά ιδρύματα και επιστημονικούς φορείς για τη συνέχεια της έρευνας και της μελέτης της τοπικής μας ιστορίας, για το πως θα αξιοποιούσε το πλούσιο αρχειακό υλικό που με τόσο κόπο έχει συλλεχθεί, για το πως θα αναδείκνυε τον ρόλο του λιμανιού της Ερμούπολης, με την διάσωση και ανάδειξη των αποθηκών του. Τι κινήσεις θα έκανε για την ουσιαστική επαναλειτουργία των Σεμιναρίων της Ερμούπολης, την ανάδειξη όλων των εκδόσεων που αφορούν την οικονομική ιστορία της πόλης κ.α. Με τον τρόπο αυτό θα ανεδείκνυε ένα από τα συγκριτικά πλεονεκτήματα αυτής της πόλης. Αντί όλων αυτών όμως, για μια ακόμη φορά, κυριάρχησε πως ο Δήμος ΔΕΝ και πως μόνο οι ιδιώτες μπορούν. Την ίδια στιγμή έμειναν αναπάντητα σοβαρά ερωτήματα που έθεσε κατά τη συζήτηση του θέματος η Λαϊκή Συσπείρωση για το τι μέλει γενέσθαι με το Βιομηχανικό Μουσείο; Ο μοναδικός υπάλληλος του συνταξιοδοτείται στις αρχές του επόμενου χρόνου. Υπάρχει κάποιος σχεδιασμός για την αντικατάσταση του, δεδομένης και της υποστελέχωσης του δήμου; Ποιος ο σχεδιασμός της Δημοτικής Αρχής για τα εκθέματα της πρώτης αίθουσας του μουσείου τα οποία είναι παραχωρημένα με χρησιδάνειο από τα Γενικά Αρχεία του Κράτους, το οποίο έχει λήξει εδώ και χρόνια και κάποια στιγμή θα πρέπει να επιστραφούν; Έχει προχωρήσει η δημιουργία ποιοτικών αντιγράφων που, όπως γνωρίζουμε, είχε «πέσει στο τραπέζι» ή κάποιας άλλης λύσης; Δ) Ένα ακόμα συμπέρασμα που προέκυψε, τουλάχιστον για μας, είναι ότι ακόμη κι αυτός ο βασικός ρόλος της Τοπικής Διοίκησης που θα έπρεπε να είναι η δημοκρατική διαπαιδαγώγηση των πολιτών μέσω της συμμετοχής τους στα κοινά, είναι κάτι άγνωστο για τους υπευθύνους οι οποίοι διαχειρίζονται τον Δήμο μας. Ακόμη κι η απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου για τη σύσταση Πολιτιστικής Επιτροπής του Δημοτικού Συμβουλίου δεν εφαρμόζεται χωρίς να υπάρχει καμία επίπτωση για την μη εφαρμογή της απόφασης του Συμβουλίου. Η Λαϊκή Συσπείρωση προτάσσει την ανάδειξη του βιομηχανικού πολιτισμού, της ιστορίας δηλαδή των εργατριών και εργατών που με τον ιδρώτα και το αίμα τους δημιούργησαν το θαύμα της Ερμούπολης και της Σύρου, με επιστημονικούς όρους και όχι ως φολκλόρ. Επιπλέον, διαβεβαιώνουμε τη Δημοτική Αρχή, ότι έχουμε διαβάσει κι έχουμε ασχοληθεί με την τοπική μας ιστορία. Η ανάδειξη της τοπικής μας ιστορίας, αποτελεί ίσως το σημαντικότερο πολιτιστικό αγαθό αυτού του νησιού και σε αυτή τη λογική, θα αγωνισθούμε ενάντια στην απαξίωση των πολιτιστικών μας αγαθών, δεν θα αποδεχθούμε ποτέ την επιλεκτική αδυναμία του Δήμου, τον πολιτικό αυταρχισμό και την ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίηση της πολιτιστικής μας κληρονομίας. Η εργατική τάξη δημιούργησε όλον τον πλούτο αυτής της πόλης με ιδρώτα και αίμα και κάτω από ασφυκτικές συνθήκες εκμετάλλευσης. Το παρελθόν μας πρέπει να αναδειχθεί με επιστημονικά κριτήρια και να αποτελέσει τον οδηγό μας για αυτή την μοναδική πόλη. Καθήκον του Δήμου είναι να διατηρήσει και να αναδείξει την ιστορία μας ως κοινωνικό και δημόσιο αγαθό κι όχι περιστασιακά ως φολκλόρ, στρεβλά και για εμπορικούς σκοπούς. Η προσπάθεια αυτή θα αποτελέσει και μια απόδοση τιμής στους γονείς μας και στους προγόνους μας, στην εργατική τάξη της πόλης αυτής που «έχτισε» το οικονομικό «θαύμα» αυτού του νησιού.  Γιάννης Τομαής, οικονομολόγος- πολιτικός επιστήμονας

1)   Για τα φωτοβολταϊκά πάρκα στο νησί. Επανερχόμαστε στο θέμα της αδειοδότησης και εγκατάστασης φωτοβολταϊκών πάρκων στο νησί μας, για τους εξής λόγους: Α) γιατί προφανώς πρόκειται για ένα πολύ σοβαρό ζήτημα που επιδρά αρνητικά σε τοπικό επίπεδο στο περιβάλλον και την πολιτιστική κληρονομιά του νησιού σε συνδυασμό με γενικότερες εξελίξεις και πολιτικές κατευθύνσεις που αφορούν το ζήτημα της ενέργειας και της λεγόμενης «πράσινης μετάβασης» που πληρώνει χρυσάφι ο λαός μας. Β) γιατί πρόκειται για ένα φαινόμενο που εξελίσσεται με ραγδαίους ρυθμούς στο νησί καθώς ήδη από την προηγούμενη συνεδρίαση, έχουν κατατεθεί τουλάχιστον άλλες 10 νέες αιτήσεις αδειοδότησης, τη στιγμή που η Σύρος φιγουράρει στην πρώτη θέση των αιτήσεων ένταξης σε προγράμματα χρηματοδότησης για την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών πάρκων. Με αυτά τα δεδομένα και σε συνέχεια της συζήτησης που ήδη έχει γίνει σε επίπεδο ΠΕΔ Ν. Αιγαίου και της ενημέρωσης που έγινε από την Δημοτική Αρχή στην προηγούμενη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβούλιου, ζητούμε ενημέρωση για τα εξής: Είχατε δηλώσει πως θα δοθεί εντολή στην πολεοδομία να προχωρήσει σε ελέγχους των αδειών. Ποια είναι τα αποτελέσματα των ελέγχων αυτών; Τι ενέργειες έχουν γίνει για την άσκηση πίεσης σε κεντρικό πολιτικό επίπεδο, ώστε να υπάρξει άμεσα νομοθετική παρέμβαση η οποία θα λαμβάνει υπόψη της τις ιδιαιτερότητες του νησιωτικού χώρου και θα επαναφέρει την υποχρέωση περιβαλλοντικής αδειοδότησης για εγκαταστάσεις ισχύος έως 1MW. Στην απάντηση της η Δημοτική Αρχή, δια στόματος δημάρχου, ανέφερε πως έχει ήδη σταλεί επιστολή προς τον πρωθυπουργό. Αναφορικά με τους ελέγχους που διενέργησε η πολεοδομία, αυτοί αφορούσαν μόνο τις άδειες μικρής κλίμακας, οι οποίες έχουν ελεγχθεί σχεδόν στο σύνολο τους, με αποτέλεσμα να ανασταλούν οι εργασίες 20 εγκαταστάσεων. Σημειώθηκε βέβαια, πως οι αναστολές αυτές είναι προσωρινές μέχρι να θεραπευτούν οι παρατυπίες και πως μετά οι εργασίες θα συνεχίσουν κανονικά. Επιπλέον, ο κ. δήμαρχος ανέφερε πως έχουν διαπιστωθεί και κατατμήσεις έργων ώστε να εξαιρεθούν από την διαδικασία της περιβαλλοντικής αδειοδότησης. Σε αυτή τη βάση, επισημάνθηκε, από την Λαϊκή Συσπείρωση πως χρειάζεται άμεση πίεση και παρέμβαση προς την κυβέρνηση, εντός και εκτός ΔΣ, για αλλαγές στην νομοθεσία στη βάση και της απόφασης της ΠΕΔ και του τοπικού παραρτήματος της. 2)   Για τις καταγγελίες περί παράνομων παραχωρήσεων χρήσης αιγιαλού. Έχοντας λάβει την πρόσφατη «αναφορά στην Εισαγγελία Πρωτοδικών για τις παραβιάσεις που σχετίζονται με τις παραχωρήσεις των χώρων για ομπρέλες και ξαπλώστρες στη Σύρο», στην οποία προχώρησε το Παρατηρητήριο Ποιότητας Περιβάλλοντος Σύρου, η οποία κοινοποιήθηκε και στην Δημοτική Αρχή, προβληματιστήκαμε καθώς, εκτός των άλλων, καταγγέλλεται δημοσίως πως σε ορισμένες περιπτώσεις ο Δήμος προχώρησε σε συμβάσεις μίσθωσης χώρων τους οποίους δεν είχε τη νομική δυνατότητα να κάνει. Γνωρίζοντας πως οι παραχωρήσεις αυτές έγιναν από την προηγούμενη Δημοτική Αρχή, εμείς θέλουμε να γνωρίζουμε αν το θέμα αυτό απασχολεί την νυν Δημοτική Αρχή και αν έχει προχωρήσει, μετά τα όσα καταγγέλθηκαν, στον έλεγχο των συμβάσεων αυτών. Επί της ουσίας το ερώτημα δεν απαντήθηκε. 3)   Για τις καταγγελίες που δεχόμαστε από πολίτες αναφορικά με την παράνομη κατάληψη δημόσιου χώρου από τραπεζοκαθίσματα. Το τελευταίο διάστημα γινόμαστε αποδέκτες καταγγελιών συνδημοτών μας για εμφανώς παράνομες καταλήψεις δημόσιου χώρου από τραπεζοκαθίσματα που συνήθως αφορούν την κατάληψη όλου του πλάτους του πεζοδρομίου ή/και την κατάληψη μέρους του οδοστρώματος. Το εν λόγω θέμα, το  θέσαμε σαν παράταξη και στην συνεδρίαση της Τοπικής Κοινότητας Ερμούπολης και το ρωτάμε και τη Δημοτική Αρχή σήμερα, αν έχει προχωρήσει στους απαιτούμενους ελέγχους, ώστε: Α) να εξασφαλιστεί η ασφάλεια των διερχόμενων πεζών που αναγκάζονται να κατέβουν στο οδόστρωμα του δρόμου. Β) να μην δυσχεραίνεται ακόμη περισσότερο η προσβασιμότητα των εμποδιζόμενων ατόμων στον δημόσιο χώρο. Γ) να προστατευτεί η πλειοψηφία των επαγγελματιών που λειτουργούν σύννομα. Στην απάντηση του ο αντιδήμαρχος οικονομικών, ανέφερε πως προ ενός μηνός, περίπου, εντοπίστηκαν όσες επιχειρήσεις είχαν προχωρήσει σε καταλήψεις δημόσιου χώρου χωρίς άδεια και ενοχλήθηκαν από τις υπηρεσίες για την επίσπευση της κατάθεσης των απαιτούμενων δικαιολογητικών ώστε να λάβουν άδεια. Επιπλέον, την 1η Αυγούστου διενεργήθηκαν έλεγχοι και  επιβλήθηκαν πρόστιμα στις επιχειρήσεις που υπερέβαιναν τον χώρο που τους έχει παραχωρηθεί.

Στο πλαίσιο της συζήτησης για το μεταφορικό ισοδύναμο στο Δημοτικό Συμβούλιο στις 13/08/2024, κατόπιν κατάθεσης προς τη Δημοτική Αρχή κειμένου συλλογής υπογραφών από πολιτές , ο επικεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης παραχώρησε την παρακάτω δήλωση: “Για εμάς το δικαίωμα της ασφαλούς, φθηνής και τακτικής ακτοπλοϊκής συγκοινωνίας από και προς την ηπειρωτική Ελλάδα και μεταξύ των νησιών είναι κοινωνικό δικαίωμα. Αυτό το λέμε γιατί για εμάς είναι η βάση και ο πυρήνας που έχουμε στο ζήτημα και των ακτοπλοϊκών και αεροπορικών μεταφορών, δυστυχώς το Μεταφορικό Ισοδύναμο είναι ένα μέτρο που, από το 2018 που θεσπίστηκε, δεν μπόρεσε να αντισταθμίσει τις μεγάλες αυξήσεις που ήδη υπήρχαν στα ακτοπλοϊκά και αεροπορικά εισιτήρια και λειτουργεί σαν μία έμμεση επιδότηση των εφοπλιστών, αφήνοντας το ελεύθερο σε αυτούς να προχωρήσουν σε αυξήσεις εισιτηρίων”. Χαρακτηριστικά τόνισε πως, σήμερα, “μιλάμε για 50% αυξήσεις στους περισσότερους προορισμούς και ταυτόχρονα, η κυβέρνηση έρχεται να το δικαιολογήσει αυτό λέγοντας, πως είναι λογικές αυτές οι αυξήσεις, αλλιώς θα πάρουν τα πλοία τους και θα φύγουν. O κάθε εφοπλιστής δρομολογεί τα πλοία του ανάλογα με το συμφέρον του και παίρνει και τις ανάλογες επιδοτήσεις ουσιαστικά δεν έρχεται να καλύψει τις ανάγκες των νησιωτών αλλά την τσέπη του. Σήμερα η κυβέρνηση σε αυτό το μέτρο φαίνεται ασυνεπής και ειδικά τώρα που ο κόσμος ολοένα και φτωχοποιείται γιατί αυξάνονται παντού οι τιμές”. Τονίζοντας πως είναι θετική η όποια διεκδίκηση, έκλεισε την τοποθέτησή του, λέγοντας πως, “θα συμφωνήσουμε με το να γίνει παρέμβαση για την άμεση καταβολή των οφειλομένων στους δικαιούχους, αλλά παράλληλα θα πρέπει ο λαός των νησιών να διεκδικήσει μειώσεις για τα εισιτήρια για να μπορεί να εξασφαλίσει μία φθηνή, ασφαλής και προσιτή μεταφορά”.

Στην πρόσφατη συνεδρίαση του ΔΣ της ΠΕΔ Νοτίου Αιγαίου, με αποκλειστικό θέμα την Υγεία, ο εκπρόσωπος της Λαϊκής Συσπείρωσης, Νικόλας Καΐλης προχώρησε στην εξής τοποθέτηση: Έρχεται για μια ακόμα μια φορά σε συνεδρίαση της ΠΕΔ το ζήτημα της Υγείας και γίνεται προφανές από τη συζήτηση, πως πρόκειται για το μείζον πρόβλημα στην περιοχή μας. Η υποστελέχωση και η γενικότερη υποβάθμιση της δημόσιας Υγείας χτυπάει κόκκινο και χρειάζεται η ΠΕΔ ως συλλογικό πολιτικό όργανο των δήμων της περιφέρειας, να πάρει θέση τόσο για τους γενικότερους κυβερνητικούς σχεδιασμούς αναφορικά με την Υγεία, όσο και για το πως αυτοί εκφράζονται και τι προβλήματα δημιουργούν στα νησιά μας. Είναι λάθος να βλέπουμε αποκομμένο το τοπικό και να προτάσσουμε κυρίως αλλαγές σε διοικητικό επίπεδο συγκρότησης της Υγειονομικής Περιφέρειας, οι οποίες δεν λύνουν στη ουσία το πρόβλημα της υποστελέχωσης, χωρίς να τοποθετούμαστε πολιτικά για τις κατευθύνσεις στην Υγεία οι οποίες οδηγούν σε περαιτέρω ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίηση της. Ρωτάμε ευθέως: θα πάρουμε θέση ενάντια στα τελευταία νομοσχέδια της Κυβέρνησης, για τα απογευματινά επί πληρωμή χειρουργεία; Για την ένταξη ιδιωτών στο ΕΣΥ; Για τη δυνατότητα οι γιατροί του ΕΣΥ να ασκούν ιδιωτικό έργο; Και μιλάμε για αυτά καθώς πρόκειται για τρία νομοσχέδια που βάζουν ταφόπλακα στο δημόσιο χαρακτήρα της Υγείας, τα οποία μάλιστα παρουσιάζονται από τον Υπουργό Υγείας ως λύση στην αντιμετώπιση της υποστελέχωσης, ειδικά για την περιοχή μας που η άρνηση των υγειονομικών να στελεχώσουν τις δομές Υγείας είναι εντονότερη σε σχέση με την ηπειρωτική Ελλάδα. Συμφωνούμε μεν με το σημείο που αναφέρεται ότι χρειάζεται να καλυφθούν όλες οι κενές οργανικές θέσεις στα Νοσοκομεία, τα Κέντρα Υγείας και τα Πολυδύναμα Περιφερειακά Ιατρεία των νησιών μας. Όμως, η υιοθέτηση της κυβερνητικής θέσης για τον τρόπο που γίνονται οι προσλήψεις και για παρατάσεις των συμβασιούχων μας βρίσκουν αντίθετους. Γιατί έτσι παρατείνεται η ομηρία χιλιάδων υγειονομικών, οι οποίοι για πολλά χρόνια στηρίζουν το δημόσιο σύστημα υγείας και ενισχύονται οι ελαστικές μορφές εργασίας στο δημόσιο, καθώς από τη μία οι αποχωρήσεις μονίμων ( πχ συνταξιοδοτήσεις) καλύπτονται μόνο από επικουρικό προσωπικό και από την άλλη οι θέσεις που προκηρύσσονται μέσω ΑΣΕΠ είναι πολύ λιγότερες των πραγματικών αναγκών.  Με αυτούς τους ρυθμούς σε μερικά χρόνια οι ελαστικές σχέσεις εργασίας θα κυριαρχούν στον ευαίσθητο τομέα της Υγείας. Για εμάς, η λύση βρίσκεται στο να στηρίξει το ΔΣ της ΠΕΔ το πάγιο και δίκαιο αίτημα των υγειονομικών της περιφέρειας μας, για μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων με νομοθετική ρύθμιση και για μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού με επείγουσες διαδικασίες. Ένα ακόμα σημείο που θέλουμε σταθούμε είναι η πρόταση της ΠΕΔ για δημιουργία ιατρικής ειδικότητας Νησιωτική Ιατρική, για την αντιμετώπιση της υποστελέχωσης. Αλήθεια με βάση ποια επιστημονικά δεδομένα και κριτήρια μπορεί να υπάρξει τέτοια ειδικότητα; Σε ποιο κλάδο της Ιατρικής θα ειδικεύονται αυτοί οι επιστήμονες; Επικίνδυνη και αντιεπιστημονική πρόταση. Αυτό που έχουν πραγματικά ανάγκη οι νησιώτες δεν είναι γιατροί - πασπαρτού, αλλά άμεση στελέχωση και ενίσχυση των Κέντρων Υγείας με μόνιμο προσωπικό, με γιατρούς βασικών ειδικοτήτων, όπως γενικών ιατρών, παθολόγων, χειρούργων, παιδιάτρων, καρδιολόγων και την απαραίτητη υλικοτεχνική υποδομή. Μόνο με αυτόν τον τρόπο, μπορεί να αντιμετωπιστεί επαρκώς, σε πρωτοβάθμιο επίπεδο τόσο το επείγον, σοβαρό περιστατικό για να σταθεροποιηθεί μέχρι τη διακομιδή, όσο και η ολοκληρωμένη αντιμετώπιση των πιο ήπιων περιστατικών για να αποφεύγεται η μετάβαση σε δευτεροβάθμιο νοσοκομείο. Είναι τραγικό πχ. το 2024 οι νησιώτες να χρειάζεται να διακομίζονται στα δευτεροβάθμια για μια ακτινογραφία. Τελευταίο σημείο που θέλουμε να σταθούμε είναι το ζήτημα των διακομιδών, με εναέρια και θαλάσσια μέσα. Κοινός τόπος όλων είναι πως οι διακομιδές σώζουν ζωές και θα πρέπει να ενισχυθούν. Για εμάς ενίσχυση σημαίνει πως τόσο οι αεροδιακομιδές όσο και οι θαλάσσιες διακομιδές θα πρέπει να είναι αποκλειστική ευθύνη του κράτους με στόλο πλήρως εξοπλισμένο και με μόνιμο προσωπικό που θα στελεχώσει το ΕΚΑΒ. Αντιθέτως όμως παρακολουθώντας τις εξελίξεις και σε αυτό το κομμάτι της Υγείας φαίνεται πως οδηγούμαστε ταχέως στην παράδοση και αυτού του κρίσιμου τομέα σε ιδιώτες. Ήδη ακούσαμε για Δήμους που συνάπτουν συμβάσεις με ιδιωτικές εταιρίες. Επιπλέον, ας μην ξεχνάμε και την εισήγηση του Περιφερειάρχη στο Συμβούλιο τον περασμένο Φεβρουάριο που μιλάει μεν για δημιουργία 4 πτητικών βάσεων στο Νότιο Αιγαίο στο πλαίσιο του σχεδίου «Εθνικό Σχέδιο Εναέριας Διάσωσης και  Αεροδιακομιδής», το οποίο όμως λόγω του υψηλού κόστους λειτουργίας του προτείνει να ανατεθεί σε ιδιώτες μέσω διαγωνιστικής διαδικασίας. Αποθέωση της λογικής «κόστος – όφελος» για μια ακόμη φορά, με τις ζωές μας και την προστασία τους να θεωρούνται μη επικερδές έξοδο για το κράτος, αλλά πεδίο δόξης λαμπρό για τους ιδιώτες και τις μπίζνες τους. Σε αυτή τη βάση, συμφωνούμε καταρχήν στην ανάγκη συλλογής πληροφοριών για την κατάσταση που επικρατεί σε κάθε νησί στον τομέα της Υγείας, όμως δεν έχουμε καμία αυταπάτη για το αποτέλεσμα της προτεινόμενης από τον Πρόεδρο του ΔΣ, συνάντησης με τον Πρωθυπουργό με θέμα τα προβλήματα της Υγείας στην περιοχή μας, καθώς η κυβέρνηση, όπως και όλες οι κυβερνήσεις παλαιότερα, είναι γνώστης της κατάστασης που επικρατεί στον χώρο της Υγείας στα νησιά, καθώς αυτή είναι αποτέλεσμα συνειδητών πολιτικών επιλογών, που στόχο έχουν την περεταίρω εμπορευματοποίηση του ΕΣΥ και την απεξάρτηση του κράτους από το «κόστος λειτουργίας» των δομών και υπηρεσιών Υγείας. Για εμάς το ζήτημα της Υγείας και πολύ περισσότερο της προάσπισης του Δημόσιου Συστήματος Υγείας και του δικαιώματος των νησιωτών σε επαρκείς, δημόσιες και δωρεάν υπηρεσίες Υγείας, είναι ζήτημα διεκδίκησης του λαού των νησιών, ενάντια στις κατευθύνσεις κυβέρνησης και ΕΕ.

Άρθρο του Γιάννη Αγγέλου, Σ/χης (ΜΧ) εα, Επικεφαλής Λαϊκής Συσπείρωσης Περιφέρειας Νότιου Αιγαίου, Περιφερειακός Σύμβουλος Όλο και πυκνώνουν οι εγκαταστάσεις ανεμογεννητριών στη χώρα, στη λογική της περίφημης «πράσινης ενέργειας», της «κλιματικής αλλαγής», της «πράσινης μετάβασης» κλπ. Χαρακτηριστικά, μέχρι πρότινος οι ανεμογεννήτριες στην περιοχή της Καρυστίας ήταν περίπου 400 και σήμερα ξεπερνούν τις 700, κάτι που συνεπάγεται απίστευτη οικολογική καταστροφή για το λαό και τεράστια υπερκέρδη για τους επιχειρηματικούς ομίλους. Σημειώνεται ότι πολλές από αυτές λόγω παλαιότητας, θα έπρεπε να αποσυρθούν. Αυτό δεν έχει γίνει, με αποτέλεσμα δίπλα στις νέες να υπάρχουν και οι παλιές συνθέτοντας ένα απόκοσμο τοπίο. Από το 2019, αλλά με μεγαλύτερη ένταση μετά το Φλεβάρη του 2022, με πλήθος άρθρων –και όχι μόνο- κράτος και επιχειρηματικοί όμιλοι επιδιώκουν, αξιοποιώντας την ανησυχία του κόσμου για τη συνεχιζόμενη υποβάθμιση του περιβάλλοντος, να μας πείσουν ότι είναι μονόδρομος οι ΑΠΕ για την προστασία του! Να μας πείσουν με πόσο εύκολο τρόπο θα λυθούν όλα τα προβλήματα της ενέργειας με τις ΑΠΕ και πόσο φθηνότερο θα είναι πλέον το ρεύμα, αφού θα έχουμε απεξαρτηθεί και από το λιγνίτη και γενικότερα τα ορυκτά καύσιμα. Βέβαια, από 1/1/2021, δεκατρείς μήνες πριν την στρατιωτική επιχείρηση της Ρωσίας στην Ουκρανία, το ρεύμα ξεκίνησε την ανοδική του πορεία, που μέχρι το τέλος του 2021 είχαν παγιώσει αύξηση άνω του 45%. Η χώρα, σύμφωνα με τις δηλώσεις όλων των κυβερνητικών στελεχών με προεξάρχοντα τον ίδιο τον πρωθυπουργό, λένε σε όλους τους τόνους πως πρέπει να γίνει ενεργειακός κόμβος και να μεταφέρεται ενέργεια από την Ανατολή στη Δύση. Ταυτόχρονα, μετά και το βίαιο κλείσιμο των λιγνιτικών μονάδων στη Δυτική Μακεδονία, αποφασίστηκε για μας χωρίς εμάς, να μετατραπεί όλη η χώρα σε ενεργειακή αποθήκη της Ευρώπης, που δεν κρύβουν ούτε η κυβέρνηση, ούτε τα λοιπά αστικά κόμματα, που κυβέρνησαν, αλλά ούτε και τα κόμματα μιας χρήσης, που και σε αυτή την κοινοβουλευτική περίοδο βρίσκονται στη Βουλή. Σε πλήρη στοίχιση όλοι μαζί μιλούν για το περιβάλλον και την πράσινη ενέργεια, ενώ είναι οι ίδιοι που πυροδοτούν τη συνέχιση, κλιμάκωση και επέκταση των δυο ιμπεριαλιστικών πολέμων, ανάμεσα σε ΝΑΤΟ και Ρωσία στην Ουκρανία και στην αιματοκυλισμένη Παλαιστίνη από το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ. Δολοφονούν τους λαούς, λεηλατούν τους φυσικούς πόρους, καταστρέφουν τις περιουσίες τους, τα δάση, αλλά και την παραγωγική γη. Μολύνουν το έδαφος, τα ύδατα και τον αέρα, ενώ γνωρίζουν ότι ο πόλεμος επιφέρει την πιο μεγάλη καταστροφή του περιβάλλοντος και ότι οι περιοχές των πολεμικών συγκρούσεων, αλλά και άλλες γειτονικές περιοχές του πλανήτη, οδηγούνται σε κατάρρευση. Mε συνοπτικές διαδικασίες αποχαρακτηρίζουν περιοχές Natura, παραδίδοντάς τις στους επιχειρηματικούς ομίλους που σχεδιάζουν και εγκαθιστούν αιολικά πάρκα. Στις περιοχές των καμένων δασών, και με απόφαση του ΣτΕ, εγκαθιστούν ανεμογεννήτριες. Η σχετική απόφαση 2499/2012 του Συμβουλίου της Επικρατείας, η οποία εκδόθηκε από το ανώτατο δικαστήριο, σε υπόθεση έγκρισης αιολικού πάρκου σε αναδασωτέα έκταση 188 στρεμμάτων στην Εύβοια, δίνοντας τη δυνατότητα στο νομοθέτη, ακολούθως, να συμπεριλάβει σχετική οριζόντια νομοθετική πρόβλεψη στη δασική νομοθεσία. Το μεγάλο πρόβλημα φυσικά είναι το αστικό Σύνταγμα, στο οποίο, σύμφωνα με το άρθρο 117 παρ. 3 του Συντάγματος, από τη στιγμή που ένα δάσος καεί και κηρυχθεί υποχρεωτικά αναδασωτέο, απαγορεύεται ρητά και κατηγορηματικά η χρήση του για οποιοδήποτε άλλο σκοπό, πλην της αναδάσωσης. Χρήσεις δηλαδή οι οποίες, επιτρέπονται μέσα στα δάση, απαγορεύονται στα αναδασωτέα μέχρι να ολοκληρωθεί η αναδάσωση, μέχρι δηλαδή τα καμένα να ξαναγίνουν πραγματικό δάσος. Στο μεγάλο χρονικό διάστημα που μεσολαβεί, τα αναδασωτέα οφείλουν να παραμείνουν ήσυχα, απάτητα και εκτός κάθε μορφής εκμετάλλευσης. Το «εμπόδιο» αυτό ήρθε να άρει η απόφαση 2499/2012 του Συμβουλίου της Επικρατείας, η οποία, παρά την κατηγορηματικά αντίθετη διάταξη του Συντάγματος, έκρινε ότι στα αναδασωτέα επιτρέπεται να εγκαθίστανται όχι μόνο ανεμογεννήτριες, αλλά και κάθε «έργο το οποίο αποβλέπει την εξυπηρέτηση ανάγκης με ιδιαίτερη κοινωνική, εθνική ή οικονομική σημασία». Με την απόφαση αυτή έγινε μια ριζική τομή στο άβατο των αναδασωτέων. Από κει και πέρα, όταν ένα δάσος καεί, όπως συμβαίνει όλο και συχνότερα εξαιτίας των πάγιων και αδιόρθωτων επιλεκτικών αδυναμιών του κρατικού μηχανισμού, ο κάθε επίδοξος επενδυτής δεν χρειάζεται πλέον να περιμένει την ολοκλήρωση της αναδάσωσης. Η εκμετάλλευση των αναδασωτέων μπορεί να ξεκινήσει την επομένη κιόλας της φωτιάς και μάλιστα με μεγαλύτερη ένταση απ’ ό,τι αν επρόκειτο για δάση, αφού η διατύπωση «έργο το οποίο αποβλέπει την εξυπηρέτηση ανάγκης με ιδιαίτερη κοινωνική, εθνική ή οικονομική σημασία», αφήνει περιθώρια για πολλές ερμηνείες. Το μέλλον, λοιπόν, για τα δάση της χώρας διαγράφεται ζοφερότερο από ποτέ. Τα δάση μας δεν κινδυνεύουν πλέον μόνο από τις πυρκαγιές, τυχαίες ή μη, ούτε από την επιλεκτική ανικανότητα του κράτους για την πρόληψη και καταστολή τους. Πλήττονται περισσότερο και μάλιστα ανεπανόρθωτα, από την κυβερνητική πολιτική, συνεπικουρούμενη από συνειδητές και καθόλου τυχαίες νομικές επιλογές. Σημειώνεται ότι εάν οποιοσδήποτε διαθέτει έκταση και καταθέσει πρόταση στη ΡΑΕ για εγκατάσταση αιολικού πάρκου, αυτή χορηγείται άμεσα. Μέσα στους σχεδιασμούς αυτούς είναι και η δημιουργία υβριδικών πάρκων στη Ρόδο. Αυτή τη στιγμή και σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες από τον ΔΕΔΔΗΕ, μέχρι το τέλος του 2025 θα έχει ολοκληρωθεί η σύνδεση των νησιών, συνεπώς οποιαδήποτε εγκατάσταση ΑΠΕ, έχει ως μοναδικό σκοπό το κέρδος των επιχειρηματικών ομίλων, που θέλουν να μετατρέψουν όλη τη χώρα σε μπαταρία της Ευρώπης, όπως κυβερνητικά στελέχη λένε σε δηλώσεις τους. Εκατοντάδες, χιλιάδες τεράστιες ανεμογεννήτριες ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια πάνω στις κορυφές των βουνών καταστρέφοντας δάση, ορεινά οικοσυστήματα, με τις χιλιάδες κυβικά μέτρα μπετόν που χρειάζονται, τα χιλιάδες χιλιόμετρα ορεινών δρόμων που πρέπει να ανοιχτούν, τα χιλιάδες χιλιόμετρα νέων ηλεκτρικών καλωδίων που διατρέχουν δάση και οικισμούς, κυριολεκτικά καταστρέφοντας το περιβάλλον. Σε νησιά του Νοτίου Αιγαίου οι κάτοικοι αντιδρούν δυναμικά στην καταστροφική για το ευαίσθητο οικοσύστημα των νησιών, εγκατάσταση ανεμογεννητριών. Τώρα, επόμενος στόχος μετά τα βουνά, μετά τις βραχονησίδες, μετά τις περιοχές τεράστιου πολιτιστικού ενδιαφέροντος, η ίδια η θάλασσα. Ήδη συζητούν όλο και πιο συχνά για τα υπεράκτια αιολικά πάρκα. Με όλα όσα συμβαίνουν, εξαντλείται το περιβάλλον. Το νερό μειώνεται δραματικά, το μικροκλίμα των νησιών αλλοιώνεται από την υπερ-ανοικοδόμηση και το τεράστιο αριθμό πισινών. Ειδικότερα στα νησιά της Περιφέρειας Νότιου Αιγαίου, το πρόβλημα της λειψυδρίας καθημερινά γίνεται όλο και πιο έντονο. Ήδη σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης έχει κηρυχτεί το νησί της Λέρου, ενώ και πολλά χωριά της Τήνου, της Άνδρου, της Νάξου, της Σύρου αλλά και η Πάτμος, η Κάλυμνος, η Σέριφος και η Τήλος, αντιμετωπίζουν τεράστιο πρόβλημα με την ύδρευση. Η κατάσταση γίνεται όλο και χειρότερη, Για μια ακόμη φορά λέμε, φωνάζουμε, πως «μόνο ο λαός μπορεί να σώσει το λαό»! Και αξίζει να μας βρουν μπροστά τους, να σταματήσει κάθε σκέψη για περαιτέρω αλλοίωση του περιβάλλοντος και τελικά του μέλλοντος όλων και κυρίως των επόμενων γενεών. Ακούμε διαρκώς για επενδύσεις δις, που δήθεν θα δώσουν νέες θέσεις εργασίας, που θα βελτιώσουν τις οικονομικές δυνατότητες των εργαζομένων, που θα υπάρχει φτηνότερο ρεύμα κλπ. Τίποτε από αυτά δεν πρόκειται να συμβεί. Την Πέμπτη 11/7 στο bankingnews.gr, διαβάσαμε τα παρακάτω: «Στα 190,13 ευρώ σκαρφάλωσε η τιμή της MWh σημειώνοντας ένα ακόμη ρεκόρ μέσα στον Ιούλιο. Η νέα υψηλότερη τιμή θα συμβάλει στην άνοδο των τιμολογίων ρεύματος του Αυγούστου με τους προμηθευτές να ζητούν περισσότερα χρήματα για τις καταναλώσεις ενέργειας. Πάντως οι μεγάλοι κερδισμένοι είναι όσοι παραγωγοί τρέχουν να καλύψουν τη ζήτηση ενέργειας ανά ώρα. Χθες η ανώτατη τιμή ήταν τα 550 ευρώ στο 24ωρο του Χρηματιστηρίου Ενέργειας. Καταγράφηκε στις 8 το βράδυ με τις μονάδες φυσικού αερίου να δίνουν 3.982 MWh προς 550 ευρώ ανά MWh. Όσοι κάλυψαν τις ανάγκες πληρώθηκαν συνολικά με το ποσό των 2.910.100 ευρώ το κόστος παραγωγής με φυσικό αέριο ήταν στα 45 ευρώ ανά MWh. Το κόστος παραγωγής ήταν στα 179.190 ευρώ και εισέπραξαν περίπου 2,5 εκατ ευρώ. Την ίδια στιγμή οι ΑΠΕ και συγκεκριμένα οι αιολικές μονάδες έδωσαν 1558 MWh. Tο έσοδο για τις ΑΠΕ ήταν 856.900 ευρώ όταν το κόστος ανά MWh είναι από 70 έως 85 ευρώ ανά MWh. Τα έσοδα διπλασιάστηκαν για τους παραγωγούς ενέργειας αφού μία ώρα αργότερα υπήρξε ζήτηση με την ίδια τιμή των 550 ευρώ ανά MWh». Όταν οι φιλικά προσκείμενες ιστοσελίδες τους, γράφουν αυτά, εύκολα γίνεται αντιληπτό πως όλα έχουν ξεφύγει και καλπάζουν προς τα πάνω! Το δε παραμύθι των φτηνών τιμολογίων λόγω των ΑΠΕ, είναι ένα ψέμα με πολύ κοντά ποδάρια, καθώς οι ΑΠΕ γίνονται από υλικά όλο και πιο ακριβά. Και αμείλικτα μπαίνει το ερώτημα: «Τα κέρδη τους ή οι ζωές μας;»… Έχουμε ήδη επιλέξει! Οι ζωές μας, η ζωή!

Η Λαϊκή Συσπείρωση κατέθεσε την, με αρ. Πρωτ. 10263/22.05.24, ερώτηση προς τη Διεύθυνση Οικονομικών Υπηρεσιών, Δήμου Σύρου Ερμούπολης σχετικά με ένα ακόμα κρούσμα υπενοικίασης δημοτικού ακινήτου: «Στην πρόσφατη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου καταθέσαμε ερώτημα προς τη Δημοτική Αρχή αναφορικά με τη διάθεση του ακινήτου του πρώην «ΑΓΟΡΑ» στην πλατεία Μιαούλη στο κατάστημα της «COSΜΟΤΕ» και συγκεκριμένα για την διαδικασία που ακολουθήθηκε καθώς, δεν είχαμε γνώση για τη σύναψη συμφωνητικού μεταξύ του Δήμου, που είναι και ο ιδιοκτήτης του ακινήτου και της εν λόγω εταιρείας ή εκπροσώπου αυτής, έχοντας την υποψία πως πρόκειται για ένα ακόμη περιστατικό υπενοικίασης δημοτικού ακινήτου. Κατά την απάντηση της η Δημοτική Αρχή, επιβεβαίωσε πως η μίσθωση του εν λόγω ακινήτου από την προαναφερθείσα εταιρεία, δεν γίνεται απευθείας από τον Δήμο, αλλά από τον νυν ενοικιαστή του ακινήτου και μάλιστα βάσει όρου που περιλαμβάνεται στο συμβόλαιο μίσθωσης. Για την παράταξη μας, το ζήτημα της υπενοικίασης δημοτικών ακινήτων είναι ανεπίτρεπτο και θα πρέπει να απαγορεύεται ρητώς στους όρους ενοικίασης, τόσο για κοινωνικούς - ηθικούς λόγους, που έχουμε αναφέρει εκτενώς, σε παλαιότερη δημόσια ανακοίνωση μας, όσο και λόγω της πρόκλησης οικονομικής ζημίας στο Δήμο, καθώς είναι προφανές πως το μίσθωμα της υπενοικίασης είναι μεγαλύτερο του αρχικού μισθώματος που αποδίδεται στο Δήμο, άρα ο Δήμος στερείται επιπλέον έσοδα που θα μπορούσαν να κατευθυνθούν στα ταμεία του. Σε αυτή τη βάση θέλουμε να γνωρίζουμε: 1. Ποιο είναι το ύψος του αρχικού μισθώματος το οποίο έχει συμφωνήσει ο Δήμος με τον μισθωτή του ακινήτου. 2. Ποιο είναι το ύψος του μισθώματος που αποδίδει ο υπενοικιαστής του ακινήτου στον μισθωτή.» Στην με αρ.Πρωτ: 13738/12.07.24, απάντηση της αρμόδιας Διεύθυνσης αναφέρονται οι όροι του συμβολαίου που επιτρέπουν την υπενοικίαση του ακινήτου καθώς και τα πόσα των υπενοικιάσεων. Πιο συγκεκριμένα, το εν λόγω ακίνητο έχει υπενοικιαστεί όχι μία αλλά δύο (!) φορές για χρονικό διάστημα 12 ετών! Το αρχικό μίσθωμα από το Δήμο ανέρχεται στα 1800 ευρώ μηνιαίως, η πρώτη υπενοικίαση στα 2410 ευρώ και η δεύτερη στα 3000 ευρώ, δηλαδή 1200 ευρώ ακριβότερα από το αρχικό ενοίκιο. Την ίδια στιγμή που καίριες υπηρεσίες του Δήμου και κοινωνικές παροχές είτε υποβαθμίζονται είτε ιδιωτικοποιούνται γιατί ο Δήμος δεν έχει τα απαραίτητα χρήματα για τη λειτουργία τους κάποιοι κερδοσκοπούν, εκμεταλλευόμενοι τη δημοτική περιουσία, συνάπτοντας ληστρικές συμβάσεις εις βάρους του Δήμου. Για παράδειγμα, από το συγκεκριμένο συμβόλαιο το αθροιστικό συνολικό χρηματικό όφελος για τους ενοικιαστές ανέρχεται στα 172.800 ευρώ για όλη τη διάρκεια του συμβολαίου. Χρήματα που δυνητικά θα μπορούσαν να μπουν στο ταμείο του Δήμου και να αξιοποιηθούν για την κάλυψη των αναγκών των δημοτών. Μπορεί το συμβόλαιο να υπογράφηκε από την προηγούμενη Δημοτική Αρχή, όμως σοβαρές πολιτικές ευθύνες βαρύνουν τις δημοτικές παρατάξεις, μεταξύ αυτών και της νυν Δημοτικής Αρχής, που συμμετείχαν τότε στην Οικονομική Επιτροπή και συναποφάσισαν τους απαράδεκτους όρους που επιτρέπουν τις υπενοικιάσεις δημοτικών ακινήτων. Τα δημοτικά ακίνητα θα πρέπει να αξιοποιούνται με γνώμονα το συμφέρον των δημοτών. Να παρθούν όλα τα έννομα μέσα από τη Δημοτική Αρχή ώστε να εξασφαλιστεί το δημόσιο συμφέρον. Ως Λαϊκή Συσπείρωση θεωρούμε απαράδεκτο η δημοτική περιούσια να γίνεται πεδίο κερδοφορίας για ορισμένους επιχειρηματίες. Όπως και στο παρελθόν έχουμε αναδείξει,  υπάρχουν διαχρονικές ευθύνες τόσο των δημοτικών όσο και των περιφερειακών αρχών, οι οποίες έχουν στην κυριότητα τους ένα αξιόλογο κτιριακό δυναμικό το οποίο είτε παραμένει αναξιοποίητο και εγκαταλελειμμένο, τη στιγμή που υπάρχουν τόσες ανάγκες στο νησί για τη στέγαση δομών και υπηρεσιών είτε πωλείται σε ιδιώτες, καθώς η συνεχής υποχρηματοδότηση της Τοπικής Διοίκησης και η υποστελέχωση των υπηρεσιών δημιουργούν σοβαρά εμπόδια στην επισκευή και αξιοποίηση των ακινήτων αυτών προς όφελος των δημοτών. Σύρος, 29/07/2024

Ακούστε το εδώ: https://youtu.be/pa18KnCibJk

Την Δευτέρα 08/07 πραγματοποιήθηκε στην ειδική συνεδρίαση λογοδοσίας συζήτηση, με πρόταση της Δημ. Παράταξης «Σύρος εξ Αρχής» σχετικά με την «αξιοποίηση ή μη της ν. Γυάρου». Η Λαϊκή Συσπείρωση, έχει άμεσα τοποθετηθεί για αυτή τη νέα εξέλιξη αναφορικά με το νησί και ζήτησε και έλαβε ενημέρωση από την Δημοτική Αρχή. Έχουμε ξεκαθαρίσει εδώ και χρόνια πως η Γυάρος δεν είναι ένα ακόμα ακατοίκητο νησί. Είναι ένα νησί στο οποίο θα ζουν για πάντα οι περισσότεροι από 21.000 εξόριστοι – κρατούμενοι που αντιμετώπισαν τα οργανωμένα βασανιστήρια στα 21 χρόνια λειτουργίας του «θανατόνησου». Για αυτό και σε αυτά τα χώματα, τα ποτισμένα από τον πόνο και το αίμα αυτών των ανθρώπων δεν μπορούν και δεν πρέπει να ευδοκιμήσουν «πράσινες» ή κάθε λογής άλλες μπίζνες. Εδώ και 23 χρόνια αυτός ο τόπος έχει κηρυχθεί ιστορικός τόπος, χωρίς όμως να έχει υπάρξει καμία μέριμνα από Τοπικές και Κεντρικές Διοικήσεις, με αποτέλεσμα τα κτίρια που έχτισαν οι εξόριστοι με τα ίδια τους τα χέρια και οι άλλες εγκαταστάσεις, να ρημάζουν. Μόνο το ΚΚΕ ανέλαβε το χρέος του απέναντι στην ιστορία του λαού μας και τίμησε τους κομμουνιστές και τους άλλους αγωνιστές που φυλακίστηκαν στο νησί, κατασκευάζοντας μνημείο το 2019, συμβάλλοντας έμπρακτα στην ανάδειξη της ιστορικής μνήμης. Σε αυτή την συνειδητή αδιαφορία και εγκατάλειψη βρίσκουν «άλλοθι» τα διάφορα επιχειρηματικά σχέδια για την «αξιοποίηση» της Γυάρου. Με αυτό το ιστορικό βάρος και σημασία, η χρησιμοποίηση της λέξης «αξιοποίηση» για τη Γυάρο, είναι πρόστυχη και υποκρύπτει πολλά. Ρίχνει νερό στο μύλο του αναμασώμενου επιχειρήματος «ή αξιοποίηση ή ρημάζει». Εμείς είμαστε ξεκάθαροι! Καμία αξιοποίηση! Αυτό που πρέπει στη Γυάρο για τη διατήρηση της ιστορικής μνήμης είναι η ανάδειξη της. Η διεκδίκηση γενναίας χρηματοδότησης με ευθύνη του κράτους για την αποκατάσταση των εγκαταστάσεων και των μνημειακών χώρων και την υλοποίηση σωστικών παρεμβάσεων, την δημιουργία των κατάλληλων υποδομών για να καταστεί επισκέψιμο το νησί και να εφαρμοστεί ένα σαφές πλαίσιο προστασίας και ανάδειξης του τόπου, όπως εδώ και χρόνια έχουν προτείνει τεκμηριωμένα οι ειδικοί επιστήμονες. Πέραν των διεκδικήσεων, η Λαϊκή Συσπείρωση ανέδειξε και το πως φτάσαμε μέχρι εδώ. Ποιοι έδωσαν το δικαίωμα στους διάφορους «επενδυτές» να ορέγονται μπίζνες στη Γυάρο; Το δικαίωμα αυτό το έδωσε η πλειοψηφία του Δημοτικού Συμβουλίου το 2011, με την υπ’ αρ. 68/2011 απόφαση του. Μια απόφαση που προκάλεσε την οργισμένη αντίδραση κομμάτων, παρατάξεων και του ίδιου του Συνδέσμου Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών. Mια απόφαση που υπερθεματίζει τη μετατροπή της Γυάρου σε «Εθνική Αιολική Νήσο», καθώς στο νησί προβλέπονταν να εγκατασταθεί «το μεγαλύτερο αιολικό πάρκο» της εποχής. Στο όνομα, πάντα, της διατήρησης της ιστορικής μνήμης, η τότε πλειοψηφία του ΔΣ, έγινε Εφιάλτης δείχνοντας την Ανοπαία ατραπό, για την άλωση του νησιού από τα επιχειρηματικά συμφέροντα. Οι μόνοι που μειοψήφησαν ήταν ο τότε επικεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης, Γ. Δεναξάς και, προς τιμήν του, ο τότε δημοτικός σύμβουλος Α. Τζίνης. Αυτά έγραψε η ιστορία… Με αυτή την στρατηγικής σημασίας για την «επιχειρηματική αξιοποίηση» του νησιού απόφαση, δημοτικών συμβούλων που σήμερα είναι μοιρασμένοι σε όλες τις υπόλοιπες παρατάξεις του ΔΣ, κατατέθηκε το αίτημα στο Υπουργείο Πολιτισμού και αποχαρακτηρίστηκε το σύνολο της Γυάρου ως ιστορικού τόπου (από 23.000στρ έμειναν μόνο τα 2.500στρ - ΦΕΚ 182/21-7-2011) και παράλληλα έδωσαν το πράσινο φως στο «ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΝΑΝΕΩΣΙΜΩΝ ΠΗΓΩΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΚΥΚΛΑΔΩΝ» (κοινοπραξία J&P ΑΒΑΞ, ΓΕΚ- ΤΕΡΝΑ και ΙΤΑ) και στην ΑΙΟΛΙΚΗ ΟΛΥΜΠΟΥ ΕΥΒΟΙΑΣ θυγατρική της ΕΛΛΑΚΤΩΡ, να γαζώσουν τις βουνοκορφές του νησιού με ανεμογεννήτριες. Μπορεί τα συγκεκριμένα σχέδια να μην έχουν υλοποιηθεί, μέχρι στιγμής, όμως χωρίς τον περιορισμό της έκτασης του ιστορικού τόπου, κανένα επιχειρηματικό σχέδιο δεν θα μπορούσε να «τρέξει» σήμερα. Μόνο η Λαϊκή Συσπείρωση κρατά διαχρονικά, σταθερή και συνεπή στάση απέναντι σε κάθε επιχειρηματικό σχεδιασμό για την Γυάρο που προσβάλει την ιστορικότητα του χώρου. Η νυν Δημοτική αρχή, όπως και διαχρονικά οι πλειοψηφίες του ΔΣ, υπερασπίζεται με σθένος και οχυρώνεται πίσω από την εν λόγω απόφαση. Όπως και το 2011 έτσι και σήμερα, μπορεί να προτάσσεται το πρόσχημα της δήθεν διατήρησης και προστασίας της ιστορικής μνήμης, όμως στην ουσία διεκδικεί μερτικό από τα οφέλη των επιχειρηματικών σχεδιασμών στη Γυάρο. Όσο για τον κ. Αλμπανόπουλο, ντράπηκε και η ντροπή, καθώς επέμενε να διατείνεται πως πάγια θέση αυτού και της παράταξης του είναι η προστασία του συνόλου του νησιού ως ιστορικού τόπου και η μη εγκατάσταση σε αυτό ανεμογεννητριών, τα ακριβώς αντίθετα δηλαδή των όσων και αυτός ψήφισε το 2011. Πολιτικός καιροσκοπισμός; Σίγουρα πρόκληση απέναντι στην ιστορικότητα αυτού του τόπου που ονομάζεται Γυάρος.

Έχουν περάσει 23 χρόνια από τότε που η Γυάρος κηρύχθηκε ιστορικός τόπος και τα κτίριά της διατηρητέα, καθώς «αποτελεί σημαντικό χώρο ιστορικής μνήμης που έχει αναπόσπαστα συνδεθεί με την Ιστορία της νεότερης Ελλάδας», όπως θεσπίστηκε το 2001. Όλα αυτά τα χρόνια δεν έχει υπάρξει καμιά μέριμνα και φροντίδα για την προστασία και ανάδειξη της Ιστορίας του νησιού. Με ευθύνη όλων διαδοχικά των κυβερνήσεων, τα κτίρια των φυλακών και άλλες εγκαταστάσεις έχουν αφεθεί στη φθορά του χρόνου, έχοντας υποστεί πολλαπλές καταστροφές. Προβλήτα για να γίνει επισκέψιμο το νησί δεν υπάρχει. Το ΚΚΕ και αντιστασιακοί φορείς, δεκαετίες τώρα, έχουν κάνει πολύμορφες παρεμβάσεις, προτάσεις, απαιτώντας από τα αρμόδια Υπουργεία να υλοποιηθεί η απόφαση για την ανάδειξη της Γυάρου ως Τόπου Ιστορικής Μνήμης και να πραγματοποιηθούν όλες εκείνες οι παρεμβάσεις, όπως αναστήλωση κτιρίων, δημιουργία προβλήτα, για να καταστεί το νησί επισκέψιμο. Αντί για αυτά κάποιοι επιχειρηματικοί όμιλοι σχεδιάζουν την «αξιοποίηση» του νησιού για κερδοφόρες επενδύσεις, προσβάλλοντας την ιστορικότητα του χώρου, με τις ευλογίες προφανώς της κυβέρνησης. Σ' αυτή την κατεύθυνση πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 28 Ιούνη στο Μέγαρο Μουσικής η έναρξη διεθνούς διεπιστημονικού διαγωνισμού για το μέλλον της Γυάρου με πρωτοβουλία της βιομηχανίας αλουμινίου ALUMIL και συνδιοργανωτή την ΑΜΚΕ Αιγέας. Εκεί επιβεβαιώθηκε πως πρόκειται για το πρώτο βήμα στην υλοποίηση ενός σχεδίου αλλοίωσης του χαρακτήρα του νησιού ως «τόπου ιστορικής μνήμης με διατηρητέα κτίρια», όπως φάνηκε και από την ίδια τη φιέστα που ξεκίνησε με ένα... χολιγουντιανής υφής αγγλόφωνο βίντεο που εμπλέκει την ιστορία με την ομορφιά του τόπου, καθώς και με χαιρετισμούς από εκπροσώπους της εταιρείας ALUMIL, της ΑΜΚΕ Αιγαίας, της κυβέρνησης, του ΤΕΕ και του ΕΜΠ. Όπως αναφέρθηκε, ο συγκεκριμένος διαγωνισμός είναι απόδειξη ότι οι επιχειρήσεις μπορούν να παράγουν έργο για την κοινωνία, ενώ ο πρύτανης του ΕΜΠ δήλωσε «εθελοντής» σε αυτή την προσπάθεια, που εμπλέκει θέματα διατήρησης του περιβάλλοντος αλλά και «ιστορικής μνήμης και λήθης». Αποκαλύπτοντας την ετοιμότητα παράδοσης της Γυάρου από την κυβέρνηση στα επιχειρηματικά συμφέροντα και τον βίαιο αποχαρακτηρισμό της από την Ιστορία της κόντρα στην απόφαση ανάδειξής της ως Ιστορικής Μνήμης χώρο. ΕΡΩΤΑΤΑΙ η κ. Υπουργός, τι μέτρα θα πάρει η κυβέρνηση έτσι ώστε: - Να μην παραδοθεί η Γυάρος, το θανατονήσι, στα επιχειρηματικά συμφέροντα για εκμετάλλευση. - Να αναδειχθεί σε επισκέψιμο τόπο ιστορικής μνήμης, με τη διάσωση και αποκατάσταση των κτιρίων - φυλακών που έχτισαν το 1947 οι τότε πολιτικοί κρατούμενοι, χτίζοντας τη φυλακή τους, στην οποία φυλακίστηκαν αργότερα εξόριστοι δεσμώτες της χούντας. Οι Βουλευτές Μαρίνος Γιώργος Παφίλης Θανάσης Αμπατιέλος Νίκος Γκιόκας Γιάννης Δάγκα Βιβή Διγενή Σεμίνα Κανέλλη Λιάνα Κατσώτης Χρήστος Κτενά Αφροδίτη Μανωλάκου Διαμάντω Τσοκάνης Χρήστος

Τη Δευτέρα 01/07/2024 πραγματοποιήθηκε συνάντηση κλιμακίου της ΚΟΒ Σύρου του ΚΚΕ, με επικεφαλής τον γραμματέα της Τομεακής Επιτροπής Βορείων και Δυτικών Κυκλάδων του ΚΚΕ και εκλεγμένο δημοτικό σύμβουλο με τη Λαϊκή Συσπείρωση Σύρου- Ερμούπολης Νικόλα Καΐλη, με τον Δήμαρχου Σύρου- Ερμούπολης, κ. Αθανασίου Αλέξανδρο, με θέμα τους σχεδιασμούς που διαφαίνονται για το μαρτυρικό νησί της Γυάρου, ύστερα από την προκήρυξη διεθνούς διεπιστημονικού διαγωνισμού για το μέλλον της Γυάρου με πρωτοβουλία της βιομηχανίας αλουμινίου ALUMIL και συνδιοργανωτή την ΑΜΚΕ Αιγέας, που εκπροσωπήθηκε από τον εφοπλιστή Αθανάσιο Μαρτίνο, τη συνδρομή του ΤΕΕ και τη στήριξη της Κυβέρνησης. Εκ μέρους του επικεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης, ζητήθηκε ενημέρωση για το αν ο Δήμος ήταν ενήμερος για την πρωτοβουλία αυτή, μιας και η Γυάρος ανήκει διοικητικά στο Δήμο Σύρου- Ερμούπολης. Ο κ. Αθανασίου απάντησε ότι η Δημοτική Αρχή ουδέποτε ενημερώθηκε επισήμως για το διαγωνισμό, ούτε ζητήθηκε η γνώμη της για οτιδήποτε σχεδιάζεται με τη Γυάρο. Ανέφερε μάλιστα, πως πληροφορήθηκε για το διαγωνισμό από τα ΜΚΔ και με δική του πρωτοβουλία προσπάθησε να ενημερωθεί για τις εξελίξεις και τα σχέδια για το νησί. Οι εκπρόσωποι της ΚΟΒ Σύρου του ΚΚΕ και της Λαϊκής Συσπείρωσης Σύρου- Ερμούπολης ανέφεραν ότι με ευθύνη όλων διαδοχικά των κυβερνήσεων, τα κτίρια των φυλακών και άλλες εγκαταστάσεις έχουν αφεθεί στη φθορά του χρόνου, έχοντας υποστεί πολλαπλές καταστροφές και πως πάνω σε αυτήν την εγκατάλειψη επιχειρηματικοί όμιλοι βρίσκουν το έδαφος και σχεδιάζουν την «αξιοποίηση» του νησιού με κερδοφόρες επενδύσεις, προσβάλλοντας την ιστορικότητα του χώρου. Τέλος, αναφέρθηκαν στην ανάγκη να πραγματοποιηθούν σωστικές παρεμβάσεις από τα αρμόδια υπουργεία, αναστήλωση των κτιρίων και να δημιουργηθεί προβλήτα, για να αναδειχθεί σε επισκέψιμο τόπο ιστορικής μνήμης. Αυτά τα δίκαια αιτήματα αναδεικνύει και το Μνημείο που έστησε το ΚΚΕ πάνω στο νησί, και στέκει φύλακας απέναντι σε όσους απειλούν τον μαρτυρικό τόπο.

Ο Νικόλας Καΐλης μιλά στο «Λ» και τοποθετείται για τους πρώτους μήνες από την αλλαγή της Δημοτικής Αρχής. Αποτιμά αρνητικά τα πρώτα βήματα της νέας Δημοτικής Αρχής, ξεκαθαρίζει τους στόχους της παράταξής, καθώς και τις πολιτικές αιχμές που θα βάλουν το επόμενο διάστημα. Βρισκόμαστε περίπου στους 6 μήνες από την αλλαγή της Δημοτικής Αρχής. Πώς αποτιμάτε τα πρώτα δείγματα γραφής της νέας Δημοτικής Αρχής; Θα μπορούσα να σας απαντήσω με μια λέξη και να τελειώναμε με αυτή την ερώτηση, αρνητικά. Να το ξεκαθαρίζουμε, για να μην υπάρχουν παρανοήσεις. Δεν ισοπεδώνουμε, αυτό το αρνητικά δεν το λέμε γιατί είμαστε αντιπολίτευση και πρέπει οπωσδήποτε να πούμε κάτι ενάντια στη Δημοτική Αρχή. Την αρνητική πορεία την εκτιμούμε βάσει συγκεκριμένων κριτηρίων. Ποια είναι η στάση της απέναντι στα μεγάλα προβλήματα του Δήμου, απέναντι στα μεγάλα προβλήματα της καθημερινότητας; Ας δούμε μερικά παραδείγματα. Η υποστελέχωση του Δήμου σήμερα «χτυπάει κόκκινο», πώς επιλέγει να λύσει το πρόβλημα η Δημοτική Αρχή; Με παραχώρηση αρμοδιοτήτων σε ιδιώτες, εργολάβους, δηλαδή. Που σημαίνει τι; Ο δημότης πληρώνει περισσότερο και του παρέχονται υπηρεσίες χαμηλότερης ποιότητας. Η χρόνια προβληματική λειτουργία της ανακύκλωσης, της παλαιότερης ιδιωτικοποιημένης υπηρεσίας, είναι χαρακτηριστική αυτού που αναφέρουμε. Κάντε μια βόλτα στους μπλε κάδους και θα δείτε. Έχουμε φτάσει μάλιστα τα τελευταία χρόνια, να συνηθίζεται, οι αιρετοί να αναλαμβάνουν καθήκοντα των εργαζομένων που δεν έχουν, για να «σώσουν» καταστάσεις τις οποίες έχουμε αναθέσει έναντι αδρής αμοιβής σε εργολάβους. Τα σχόλια δικά σας. «Δεν φταίνε οι σερβιτόροι, φταίει η κουζίνα» Στον απόηχο του τρικυμιώδους, για τη Δημοτική Αρχή, Μαΐου ο Δήμαρχος άφησε ανοιχτό ακόμα και το ενδεχόμενο του «ανασχηματισμού». Τι γνώμη έχετε για αυτή την προοπτική; Ακούστε να δείτε, όταν πηγαίνετε σε ένα εστιατόριο και δεν σας αρέσει η κουζίνα, δεν φταίνε οι σερβιτόροι. Όσους σερβιτόρους και να αλλάξει το μαγαζί, θα σερβίρουν ό,τι βγάζει η κουζίνα. Άρα αυτό που πρέπει να αλλάξει είναι κουζίνα, και κουζίνα σε ένα δήμο είναι η πολιτική που εφαρμόζει. Αυτό εμείς παλεύουμε την αλλαγή της γενικής πολιτικής κατεύθυνσης του Δήμου στη βάση της εξυπηρέτησης των αναγκών των πολλών, κόντρα στα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα. Σε αυτό το μικρό διάστημα έχετε βρει κοινούς τόπους με τις άλλες δύο αντιπολιτευόμενες δυνάμεις; Θεωρείτε ότι κάτι τέτοιο αποτελεί πολιτικό ζητούμενο; Πριν από λίγους μήνες κατέβηκαν στις τοπικές εκλογές τέσσερις παρατάξεις με το πρόγραμμα τους ή, τέλος πάντων, με κάποιες θέσεις που πρότασσαν. Αν υπήρχε κοινός τόπος σύγκλισης, που να δημιουργεί προϋποθέσεις συνεργασίας, τότε ποιος ο λόγος να κατέβουν ξεχωριστές παρατάξεις, εξαρχής; Εμείς, όπως είπα προηγουμένως, δεν ενδιαφερόμαστε να γίνουμε καλύτεροι ή πιο ευχάριστοι σερβιτόροι των ίδιων αποτυχημένων συνταγών. Σε αυτή τη βάση, η Λαϊκή Συσπείρωση έχει αποδειχτεί πως αποτελεί την μόνη πραγματική αντιπολίτευση στην κεντρική αντιλαϊκή πολιτική που εφαρμόζεται σε τοπικό επίπεδο και όχι απλά μια ακόμα παράταξη διαμαρτυρόμενης συμπολίτευσης και οι δημότες αυτό το αντιλαμβάνονται και μας επιβράβευσαν στις εκλογές, δίνοντας μας το υψηλότερο μέχρι τώρα ποσοστό μας. Είναι μακριά και έξω από την λογική μας η «από τα πάνω» κολεγιές και πολύ περισσότερο το ιδεολόγημα του «μικρότερου κακού», για να δικαιολογήσουμε ευκαιριακές  πολιτικές «λυκοφιλίες». Το αν έχεις παραπλήσια στάση σε κάποια δευτερεύοντα ζητήματα δεν είναι κοινός τόπος, όταν διαφωνείς στα στρατηγικά θέματα που αφορούν τη λειτουργία του Δήμου. Με παρατάξεις που ψηφίζουν την ιδιωτικοποίηση και εργολαβοποίηση, π.χ. υπηρεσιών του Δήμου, όπως στην Δημοτική Επιτροπή η παράταξη του κ. Ρώτα ή που υπερψηφίζουν τη συμμετοχή του Δήμου σε Αναπτυξιακούς Οργανισμούς Α.Ε., ένα από τα βασικά εργαλεία απαξίωσης και ιδιωτικοποίησης των υπηρεσιών, όπως έπραξε η παράταξη του κ. Αλμπανόπουλου, τι να πούμε εμείς; Μην αγχώνεστε πάντως, αυτοί που ψάχνουν για τέτοιου είδους «συμμαχίες» τις βρίσκουν. Φάγαμε και κουφέτα άλλωστε στο πρόσφατο Δημοτικό Συμβούλιο. Για το επόμενο διάστημα Ποιες θα είναι οι αιχμές που θα βάλει μπροστά η Λαϊκή Συσπείρωση το προσεχές διάστημα; Δεν έχουμε καμία αυταπάτη για το πώς λειτουργεί ο Δήμος. Είχαμε προειδοποιήσει εδώ και χρόνια, παρακολουθώντας τις εξελίξεις, πως ο ρόλος του Δημοτικού Συμβουλίου όλο και υποβαθμίζεται, όλο και περισσότερες ουσιαστικές αποφασιστικές αρμοδιότητες περνούν στην Δημοτική Επιτροπή, όπως παλαιότερα στην Οικονομική Επιτροπή και την Ποιότητας Περιβάλλοντος, στην οποία συμμετέχουν με δικαίωμα ψήφου, μόνο δυο από τις τέσσερεις παρατάξεις του Συμβουλίου όπου, η παράταξη του Δημάρχου, έχει την απόλυτη πλειοψηφία. Δεν είναι τυχαίο πως μέσα σε αυτούς έξι μήνες έχουν πραγματοποιηθεί 15 συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου και 25 της Δημοτικής Επιτροπής, στις οποίες έχουν παρθεί σημαντικές αποφάσεις που αφορούν τη λειτουργία του Δήμου. Για εμάς, οι αιχμές μπαίνουν από την ίδια την καθημερινότητα και είναι τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα λαϊκά στρώματα του νησιού μας, η διαχείριση των απορριμμάτων, η διαχείριση του νερού, το περιβάλλον και η ποιότητα ζωής, η ακρίβεια, η Υγεία, το στεγαστικό, είναι ορισμένα εξ αυτών. Αυτά τα ζητήματα θέλουμε να αναδεικνύουμε και αυτό έχουμε κάνει με τις δεκάδες δημόσιες παρεμβάσεις μας αυτούς τους μήνες. Φυσικά, όμως, δεν ξεχνάμε, όπως σας είπα, πως «το παιχνίδι» παίζεται και αλλού, στο δρόμο, εκεί που «ο λαός τέρμα βάζει στη μιζέρια» και εκεί εμείς ήμασταν, είμαστε και θα είμαστε όχι απλά παρόντες, μα πρωτοπόροι. Δείτε τη συνέντευξη εδώ: https://www.logotypos.gr/nikolas-kailis-arnitiki-i-poreia-tis-dimotikis-archis-mechri-stigmis/?fbclid=IwZXh0bgNhZW0CMTEAAR3M-1bWvAp8HkTgiDdLUryX9oNA_R9N24voRIo6QcAdyOJBCVhO-hfe7bQ_aem_BPfHaK5QqpaycUjBRZH2EQ

Με αφορμή τα δυο περιστατικά θραύσης κλαδιών, μέσα σε διάστημα μιας εβδομάδας, θέτουμε το κάτωθι ερώτημα: Τα τελευταία χρόνια, οι Δημοτικές Αρχές δείχνουν μια σαφή προτίμηση στην εφαρμογή μαζικών καρατομήσεων των δέντρων αρμοδιότητας του (στον αστικό και περιαστικό χώρο) αντί του κλαδέματος των φυτών με βάση τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και ανάγκες κάθε ατόμου και του χώρου στον οποίο βρίσκεται, στηριζόμενο στη συνήθη επιστημονική πρακτική, με καλύτερα αποτελέσματα τόσο για την υγεία των φυτών όσο και για την εκπλήρωση του καλλωπιστικού τους ρόλου για τον οποίο και συνήθως προορίζονται. Το παράδειγμα της κακοποιημένης καζουαρίνας στην Πλατεία Μιαούλη, είναι χαρακτηριστικό της μόνιμης αισθητικής υποβάθμισης που μπορεί να επιφέρει μια λανθασμένη πρακτική κλαδέματος. Οι καρατομήσεις των δέντρων, εκτός από την προφανή υποβάθμιση του οικολογικού ρόλου τους (αισθητική, σκίαση, φιλτράρισμα του αέρα, οξυγόνο, φώλιασμα πουλιών, κλπ), έχουν σαν αποτέλεσμα τη μείωση της ζωτικότητάς τους και αλλοιώνουν μόνιμα τη φυσική μορφογενετική διαδικασία και αρχιτεκτονική τους. Ως εκ τούτου, παρατηρείται και μείωση της μηχανικής αντοχής των νέων κλάδων που θα προκύψουν με το ακρωτηριασμένο σώμα του δέντρου. Σε αυτό φαίνεται να οφείλονται και τα δύο πρόσφατα περιστατικά θραύσης κλάδων καθώς στις 20.06.2024 αποκολλήθηκε και έπεσε κλαδί από καρατομημένο δέντρο της πλατείας ενώ στις 25.06.2024 αποκολλήθηκε και έπεσε κλαδί από καρατομημένο δέντρο στη Λαλακιά (Δείτε παράρτημα). Μάλιστα, για το δένδρο στην Λαλακιά, είχε υπάρξει προειδοποίηση για τη δυνητική επικινδυνότητά του ήδη από τις 30-03-2023, με τη δημοσιοποίηση του υπ’ αρ. 265 ερωτήματος του Παρατηρητηρίου Ποιότητας Περιβάλλοντος Σύρου, προς την τότε Δημοτική Αρχή (επισυνάπτεται). Στην σελ.11 του ως άνω εγγράφου, απεικονίζεται το εν λόγω δένδρο με λεζάντα «Υπερβλάστηση και κίνδυνος θραύσεων, μετά από κλαδέματα». Γνωρίζουμε πως, η Υπηρεσία σας παρά τα σοβαρά προβλήματα υποστελέχωσης, αντιμετωπίζει με τη δέουσα προσοχή και σεβασμό τα θέματα αρμοδιότητάς της, όμως επειδή το «ευτυχώς που δεν υπήρξαν τραυματισμοί, θάνατοι ή ζημιές» θεωρούμε ότι δεν είναι αρκετό, θέτουμε τα εξής ερωτήματα: 1. Για ποιο λόγο προτιμάται η καρατόμηση των δένδρων αντί της κλάδευσης και μάλιστα σε τακτά χρονικά διαστήματα, τη στιγμή που αυτό αντίκειται στην επιστημονική πρακτική; 2. Τι προτίθεστε να κάνετε για την άρση της επικινδυνότητας των ακρωτηριασμένων δέντρων αρμοδιότητάς του Δήμου; 3. Ποιος ευθύνεται σε περίπτωση δυστυχήματος από πτώση κλαδιών λόγω εξασθένισης της αντοχής των συναρμογών ως συνέπεια του ακρωτηριασμού του δέντρου; 4. Ποια η τύχη της ξυλείας και της κυτταρικής ύλης που αφαιρείται από τους ακρωτηριασμούς και τα κλαδέματα των δέντρων; ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΩΝ ΠΡΟΣΦΑΤΩΝ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΩΝ Θραύση και πτώση κλαδιού από καρατομημένο δέντρο της πλατείας στις 20.06.2024 (πηγή) Θραύση και πτώση κλαδιού από καρατομημένο δέντρο της Λαλακιάς στις 25.06.2024 (πηγή) Δείτε το ερώτημα της Λαϊκής Συσπείρωσης Σύρου, με το φωτογραφικό υλικό: Δείτε την υπενθύμιση ερωτήματος του Παρατηρητηρίου Προστασίας Περιβάλλοντος Σύρου προς το Δήμο Σύρου Ερμούπολης, σχετικά με τους ακρωτηριασμούς δέντρων:

Την Δευτέρα 17/6 μαζεύτηκαμε στη βεράντα του AigaioLive958 για την τελευταία "εκπομπή" της σεζόν. Ακούσουμε μουσικές, τα είπαμε και ανανεώσαμε το ραντεβού για το φθινόπωρο του 2024. Καλό - και αγωνιστικό καλοκαίρι - σε όλους/ες!

Σχετικά με την εφαρμογή του Κανονισμού Πυροπροστασίας Ακινήτων και την δραματική υποστελέχωση των Υπηρεσιών Στις 23/05, η Λαϊκή Συσπείρωση κατέθεσε την, με αριθμό πρωτοκόλλου 10337, ερώτηση προς την Διεύθυνση Καθαριότητας Περιβάλλοντος και Αγροτικής Πολίτικης, Δήμου Σύρου – Ερμούπολης: «Στην πρόσφατη συνεδρίαση (20/05) του Δημοτικού Συμβουλίου επανήλθαμε στο ζήτημα της εφαρμογής του Κανονισμού Πυροπροστασίας Ακινήτων καταθέτοντας ερώτημα προς τη Δημοτική Αρχή, το οποίο καταθέτουμε και γραπτώς προς την αρμόδια διεύθυνση. Επανερχόμαστε στο συγκεκριμένο θέμα καθώς, πέραν των όσων προβληματικών ζητημάτων (εκτόξευση ατομικής ευθύνης κλπ) έχουμε αναδείξει σε παλαιότερες παρεμβάσεις μας, θεωρούμε ότι η έκδοση απανωτών εγκυκλίων από την κυβέρνηση, τη στιγμή που η αντιπυρική περίοδος ήδη τρέχει εδώ και ένα μήνα, ευτελίζει συνειδητά την έννοια και τη σοβαρότητα της Πολιτικής Προστασίας. Μέσα σε αυτές τις εξελίξεις, η Δημοτική Αρχή εξέδωσε πρόσφατα ανακοίνωση, στην οποία αναφέρεται τόσο στην εφαρμογή της Πυροσβεστικής Διάταξης όσο και του Κανονισμού Πυροπροστασίας Ακινήτων, με αποτέλεσμα να προκύπτει, εν τέλει, ένα «σταυρόλεξο για πολύ δυνατούς λύτες». Στη βάση λοιπόν της πληροφόρησης των δημοτών και κατοίκων, ρωτάμε αναφορικά με την εφαρμογή του Κανονισμού Πυροπροστασίας Ακινήτων: 1.   Στην εν λόγω ανακοίνωση γίνεται αναφορά για την ύπαρξη ηλεκτρονικής πλατφόρμας για την δήλωση των ακινήτων από τους ιδιοκτήτες, χωρίς να παρατίθεται όμως κάποιος ηλεκτρονικός σύνδεσμος για να μπει κάποιος στην πλατφόρμα. Έχει ανοίξει η πλατφόρμα, λειτουργεί; 2.   Πως μπορεί να γνωρίζει ένας ιδιοκτήτης/τρια, αν είναι υπόχρεος λήψης μέτρων πυροπροστασίας; Έχει γίνει ή θα γίνει καταγραφή των υπόχρεων; 3.   Έχουν κατατεθεί αιτήσεις στον Δήμο, για το συγκεκριμένο θέμα; Αν, ναι. Πόσες; 4.   Με δεδομένη την δραματική υποστελέχωση των δημοτικών υπηρεσιών, μπορεί ο Δήμος να «σηκώσει» διοικητικά τις υποχρεώσεις εφαρμογής του συγκεκριμένου κανονισμού; 5.   Σε πρόσφατο δημοσίευμα σε τοπικό ΜΜΕ, γίνεται αναφορά για εκταμίευση από το Πράσινο Ταμείο 30.000.000€ για την δημιουργία αντιπυρικών ζωνών πλάτους 10μ. περιμετρικά οικισμών, με τον Δήμο Σύρου – Ερμούπολης να περιλαμβάνεται στους δικαιούχους. Ποιοι είναι αυτοί οι οικισμοί στο νησί, για τους οποίους απαιτείται η δημιουργία τέτοιων αντιπυρικών ζωνών. Στο μέτρο των ιδιαιτεροτήτων του νησιού, είναι εφικτή η δημιουργία τέτοιων ζωνών;» Στην αναλυτική απάντηση της Διεύθυνσης (12/06), αναφέρονται όλες οι ισχύουσες υποχρεώσεις των ιδιοκτητών και των εμπλεκόμενων φορέων για την εφαρμογή του Κανονισμού, για τον οποίο ως παράταξη έχουμε τοποθετηθεί δημοσίως χαρακτηρίζοντας τον απαράδεκτη αποθέωση της ατομικής ευθύνης στην προσπάθεια της κυβέρνησης  να «βγάλει από πάνω της» την πολιτική ευθύνη για πιθανές νέες καταστροφές και να τη φορτώσει στους δήμους και τους ιδιοκτήτες. Από την απάντηση προκύπτει πως με την ισχύ του εν λόγω Κανονισμού, το αρμόδιο Τμήμα Περιβάλλοντος, Φυσικών Πόρων και Πολιτικής Προστασίας της Διεύθυνσης αναλαμβάνει 10 επιπλέον αρμοδιότητες που προστίθενται στις 12 υφιστάμενες. Μιλάμε για συνολικά 22 αρμοδιότητες, εκ των οποίων ορισμένες πολύ σημαντικές για την ποιότητα ζωής των δημοτών και κατοίκων όπως  την επίλυση περιβαλλοντικών ζητημάτων στα όρια του δήμου και τη σύνταξη μελετών προμήθειας/υπηρεσιών για το περιβάλλον, την καθαριότητα, την ανακύκλωση και το μηχανολογικό εξοπλισμό της Δ/νσης, αλλά και κομβικές αρμοδιότητες που αφορούν την Πολιτική Προστασία και κατ’ επέκταση την προστασία της ζωής όλων μας. Μέχρι εδώ καλά; Θα μπορούσε. Αν στην ίδια απάντηση δεν περιγράφονταν με τα πιο ζοφερά χρώματα η άκρως προβληματική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει ο Δήμος, με πολιτική ευθύνη όλων διαχρονικά των Δημοτικών Αρχών, της νυν περιλαμβανομένης, λόγω της δραματικής υποστελέχωσης. Συγκεκριμένα, μιλάμε για ένα Τμήμα με τόσο σημαντικές και πολυάριθμες αρμοδιότητες, το οποίο στελεχώνεται από μόλις 3 (!!!) υπαλλήλους, ένας εκ των οποίων είναι εργάτης κοιμητηρίου, με πολύ συγκεκριμένα καθήκοντα. Γίνεται για μια ακόμη φορά εμφανές, πως το ζήτημα της υποστελέχωσης σε συνδυασμό με την χρόνια υποχρηματοδότηση των δήμων και την συνεχώς αυξανόμενη απόδοση ευθυνών προς την Τοπική Διοίκηση από το Κεντρικό Κράτος, χωρίς τους ανάλογους πόρους και εργατικό δυναμικό, ανοίγει διάπλατα τον δρόμο για ιδιωτικοποιήσεις μέρους ή του συνόλου Υπηρεσιών και δράσεων του Δήμου είτε με απευθείας ανάθεση σε εργολάβους είτε μέσω των περιβόητων Αναπτυξιακών Οργανισμών. Όπως και να έχει, στο τέλος χαμένοι βγαίνουν οι δημότες που θα πρέπει να πληρώσουν διπλά και τριπλά για χειρότερες ποιοτικά υπηρεσίες. Το πρόσφατο παράδειγμα της ανακύκλωσης, είναι χαρακτηριστικό… Για την Λαϊκή Συσπείρωση, τα ζητήματα αυτά είναι ζητήματα αιχμής γιατί ακριβώς αφορούν το βιοτικό επίπεδο του λαού, την διασφάλιση της ζωής και της περιουσίας του, την ίδια μας την καθημερινότητα. Δεν κάνουμε βήμα πίσω, δεν θα αφήσουμε να γίνει καθημερινότητα μας η μιζέρια και η μείωση των απαιτήσεων. Λύση υπάρχει και βρίσκεται στη διεκδίκηση μέσα και έξω από το Δημοτικό Συμβούλιο της κάλυψης των σύγχρονων αναγκών μας, όπως το επιτρέπει το επίπεδο εξέλιξης της τεχνολογίας και της επιστήμης! Δείτε την απάντηση του Δήμου εδώ:

Με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου την προηγούμενη Δευτέρα 10 Ιούνη, ο Δήμος Σύρου – Ερμούπολης συμμετέχει σε έναν ακόμη Αναπτυξιακό Οργανισμό ΟΤΑ Α.Ε. Αναφερόμαστε, φυσικά, στην απόφαση συνέχισης της συμμετοχής του Δήμου, στο Δίκτυο Αειφόρων Νήσων (ΔΑΦΝΗ)  το οποίο συστάθηκε το 2006, με στόχο τότε “την ενδυνάμωση της τοπικής αυτοδιοίκησης των νησιών και την ενεργοποίηση ενός βιώσιμου μοντέλου ανάπτυξης στο νησιωτικό χώρο(...)” και το οποίο από την 2η Μαρτίου 2024 έχει μετατραπεί από Δίκτυο ΟΤΑ σε Αναπτυξιακό ΟΤΑ Α.Ε. (ΑΟΤΑ), ανατρέποντας κατ΄ ουσίαν τους καταστατικούς του στόχους, καθώς όπως λέγαμε ήδη από το μακρινό 2020, οι ΑΟΤΑ αποτελούν μια τομή στην λειτουργία των δήμων, μια τομή όμως καθαρά αντιδραστική. Άλλος ένας Αναπτυξιακός Οργανισμός λοιπόν και ποιος τον χρειάζεται;; Η σύσταση των ΑΟΤΑ, πατάει στη βάση υπαρκτών και σοβαρών προβλημάτων των δήμων όπως η υποστελέχωση και η υποχρηματοδότηση από το κεντρικό κράτος. Αντί όμως για φάρμακο, οι ΑΟΤΑ είναι φαρμάκι καθώς στη θέση των αναγκαίων προσλήψεων μόνιμου προσωπικού και της εξασφάλισης επαρκούς χρηματοδότησης, έχουμε τη μεταφορά αρμοδιοτήτων ή ακόμα και ολόκληρων υπηρεσιών στους οργανισμούς αυτούς, ως πρώτο σκαλοπάτι για την ιδιωτικοποίηση τους. Εξυπηρετούν, δηλαδή, την πολιτική συγκέντρωσης υπηρεσιών (στη λογική των Περιφερειακών ΦΟΔΣΑ Α.Ε.), ώστε στη συνέχεια να είναι συμφέρουσα η ιδιωτικοποίηση τους. Φυσικά, να μην ξεχνάμε πως οι ΑΟΤΑ αποτελούν αυτόνομες Ανώνυμες Εταιρείες της Τοπικής Διοίκησης, έξω και μακριά από τον έλεγχο των αιρετών οργάνων. Πρόκειται δηλαδή για ένα “σκιώδη δήμο”, που λειτουργεί δίπλα στους αιρετούς δήμους, ως μια επιχείρηση παροχής υπηρεσιών. Μόνο η Λαϊκή Συσπείρωση απέναντι Απέναντι σ' αυτές τις εξελίξεις η μείζονα μειοψηφία ψήφισε λευκό, όχι γιατί διαφωνεί με τις ιδιωτικοποιήσεις (το έχει αποδείξει επί του πρακτέου άλλωστε, καθώς τις έχει ψηφίσει στην Δημοτική Επιτροπή), αλλά γιατί δεν είχαν έγκαιρα τις εισηγήσεις. Από την άλλη, ο επικεφαλής των “Εξαρχής” ψήφισε υπέρ και η δημοτική σύμβουλος τους παρούσα. Μάλιστα με περίσσιο πολιτικό θράσος και λίγα μόλις λεπτά από την υπερψήφιση ενός βασικού εργαλείου εμπορευματοποίησης και ιδιωτικοποίησης των δημοτικών υπηρεσιών, ήταν λάβροι  για την ύπαρξη εργολάβων στην ανακύκλωση... Μόνο η Λαϊκή Συσπείρωση καταψήφισε, νέτα σκέτα, το θέμα ξεκαθαρίζοντας πως πρόκειται για μια καθαρά αρνητική και αντιδραστική εξέλιξη.

Στην εκπομπή αυτής της Δευτέρας φιλοξενούμε στο στούντιο  του ΑΙΓΑΙΟ, τον νεοεκλεγέντα πρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου του Φοιτητικού Συλλόγου του Τμήματος Μηχανικών Σχεδίασης Προϊόντων  και Συστημάτων του Πανεπιστημίου Αιγαίου, Παναγιώτη Δάρα και συζητάμε μαζί του για την ιστορική πρωτιά της Πανσπουδαστικής Κ.Σ. στο Τμήμα της Σύρου, το πως βιώνουν οι φοιτητές του τμήματος την καθημερινότητα στο νησί, τις εξελίξεις στο πεδίο της Ανώτατης Εκπαίδευσης, αλλά και τους στόχους που βάζει το νέο ΔΣ για το επόμενο διάστημα. Προβληματιστείτε Ελεύθερα! Ακούστε την εκπομπή εδώ: https://mcdn.podbean.com/mf/web/r359wxsdrnbw2pqu/2705.mp3

Στην εκπομπή αυτής της Δευτέρας φιλοξενούμε στο 1ο μέρος, τις Έμμυ Μπαξοπούλου και Μίνα Νομικού, με τις οποίες απολαμβάνουμε το β' μέρος του αφιερώματος στην παλαιστινιακή ποίηση, το οποίο ετοίμασαν και με αφορμή την πρόσφατη επέτειο της Νάκμπα. Στη συνέχεια, η Αλέκα Τοζακίδου παίρνει την σκυτάλη στα decks του studio μας για να μοιραστεί με το ακροατήριο τις μουσικές της επιλογές καθώς και τις σκέψεις της πάνω σε ένα βιβλίο με θέμα τη διαφοροποίηση της κοινωνικής θέσης των γυναικών κατά τη μετάβαση από τη Φεουδαρχία στον Καπιταλισμό. Προβληματιστείτε ελεύθερα! Ακούστε την εκπομπή εδώ.

Με αφορμή τη χθεσινή, κατά πλειοψηφία, απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου για την παραχώρηση τμήματος της πολιτιστικής κληρονομίας σε Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία, βγήκαν στην επιφάνεια μια σειρά ζητήματα που αφορούν τόσο τη συμπεριφορά της Δημοτικής Αρχής απέναντι στον πολιτιστικό πλούτο του νησιού μας, όσο και για την ίδια τη λειτουργία των μουσειακών χώρων και ιδιαίτερα του Βιομηχανικού Μουσείου. Σε αυτή τη βάση εμείς προτιμήσαμε να δούμε το δάσος και να μην μείνουμε μόνο στο δένδρο. Καταρχάς και κόντρα στη φρασεολογία που κατά κόρον χρησιμοποιήθηκε στην χθεσινή (20/05) συνεδρίαση, δεν μιλάμε για ένα «κινητό πράγμα» ιδιοκτησίας του Δήμου, αλλά για ένα πολιτιστικό τεκμήριο ιδιαίτερης ιστορικής αξίας. Το ζήτημα του πολιτισμού, για την Λαϊκή Συσπείρωση είναι κάτι πολύ βαθύ, είναι η πνοή της ιστορίας του τόπου μας που θα έπρεπε να δίνει ζωή, λογισμό και νου σε εμάς που επόμαστε. Η πολιτιστική κληρονομιά είναι συλλογική δημιουργία, λαϊκή περιουσία, που έχει κοινωνική αποστολή. Όμως η πραγματικότητα βοά το αντίθετο. Το ίδιο το Βιομηχανικό Μουσείο λειτουργεί κατ’ ουσία ως εκθετήριο και όχι ως μουσείο, εκκρεμεί μάλιστα και η αναγνώριση του ως μουσείο όπως πληροφορηθήκαμε στη συνεδρίαση του ΔΣ. Σκοπός ενός μουσείου, δεν είναι μόνο η έκθεση, αλλά η προφύλαξη, μελέτη, συντήρηση και ανάδειξη μιας συλλογής τεκμηρίων. Η πολύ σημαντική συλλογή του Βιομηχανικού Μουσείου, που θα έπρεπε να φυλάσσεται σε ένα περιβάλλον που θα εξασφαλίζονταν ο περιορισμός της φυσικής φθοράς των τεκμηρίων, αντιθέτως, έχει αφεθεί, διαχρονικά, στη μοίρα του. Τμήμα της σαπίζει εκτεθειμένο στις περιβαλλοντικές συνθήκες στο πίσω πάρκινγκ του μουσείου, ενώ τα περισσότερα τεκμήρια σαπίζουν εντός του πρώην εργοστασίου «Βελισσαρόπουλου». Ενός κτηρίου, που ούτε καν αποθήκη δεν μπορεί να χαρακτηριστεί, αλλά μάλλον περιστεριώνας όπως το χαρακτήρισε σε μια στιγμή ειλικρίνειας ο ίδιος ο κ. Δήμαρχος. Για αυτή την κατάσταση όμως υπάρχουν ευθύνες όλων όσων ασκούν και άσκησαν διοίκηση και πέραν των όσων έχουν ειπωθεί, έχουν οδηγήσει στην απαξίωση και το κλείσιμο του μοναδικού βιωματικού μουσείου στο «Σκαγιοποιείο Αναιρούση», στη μη ουσιαστική αξιοποίηση του κτηρίου «Κορνηλάκη», στο να καθαρίζεται το Βιομηχανικό Μουσείο μια φορά την εβδομάδα, στο να λειτουργεί με το ελάχιστο προσωπικό κ.ο.κ. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η βασική αιτιολόγηση της Δημοτικής Αρχής για την παραχώρηση τμήματος της συλλογής στην ιδιωτική εταιρεία, είναι πως ο Δήμος «ΔΕΝ», ενώ ο ιδιώτης «μπορεί». Ο Δήμος «δεν τα κατάφερε», «δεν έχει τη δυνατότητα», «δεν μπορεί να στηρίξει», δεν… Αρά αβίαστα μπαίνει το ερώτημα, ο Δήμος τελικά τι μπορεί να κάνει; Ποιος είναι ο ρόλος του; Να είναι ο ενδιάμεσος πάσης φύσεως επενδυτών, εργολάβων και χορηγών; Για εμάς, αποφάσεις όπως αυτή της Δευτέρας, αποτελούν ξεκάθαρες παραδοχές πολιτικής ήττας. Το συγκεκριμένο κομμάτι της συλλογής του Βιομηχανικού Μουσείου (αργαλειός), όπως και το σύνολο της πολιτιστικής κληρονομίας του τόπου μας δεν είναι ιδιοκτησία του Δήμου. Η πολιτιστική κληρονομία μας, είναι κτήμα του συνόλου του συριανού λαού και καθήκον αυτής αλλά και κάθε Δημοτικής Αρχής, επόμενης και προηγούμενης, είναι η προστασία, διαφύλαξη και ανάδειξή των τεκμηρίων αυτών, εν προκειμένω, της βιομηχανικής ιστορίας του τόπου μας τα οποία μέσα από την εργασία, τον ιδρώτα και πολλές φορές και το αίμα των εργατών και εργατριών του νησιού, ακόμα και ανήλικων παιδιών, παρήγαγαν όλον αυτό τον πλούτο και τον πολιτισμό που βλέπουμε σήμερα να πλασάρεται ως τουριστικός κράχτης και ντεκόρ επενδύσεων. Ακούσαμε πως η απόφαση για την παραχώρηση, πέραν της ομολογημένης αδυναμίας του Δήμου, στηρίζεται και στη λογική της εξωστρέφειας που θα πρέπει να διέπει τη διαχείριση της πολιτιστικής μας κληρονομίας. Αυτή είναι και η λογική της μετατροπής των μεγάλων μουσείων σε ΝΠΔΔ, ανοίγοντας το δρόμο ώστε τα μουσεία να ωθούνται στο όνομα «της αυτοτέλειας, της αυτονομίας και της αυτοχρηματοδότησης», να βρίσκουν πόρους, σε ένα διαρκές κυνήγι χορηγιών, από διάφορα ιδρύματα, ΜΚΟ, επιχειρηματικούς ομίλους, επιφέροντας με αυτό τον τρόπο την εμπλοκή των ιδιωτών στη διαχείριση της πολιτιστικής κληρονομιάς με το αζημίωτο, με κριτήριο το κέρδος. Σε αυτή τη βάση κινήθηκαν τόσο η πρόταση για παραχώρηση στην ιδιωτική εταιρεία, όσο και η πρόταση για αποδοχή νεοφανούς ιδιωτικής χορηγίας για την αποκατάσταση του αργαλειού. Ειπώθηκε επίσης, στο ΔΣ πως υπήρχε η προσμονή από την Δημοτική Αρχή ότι το θέμα αυτό θα έκανε «το νησί χαρούμενο» και πως δεν περίμενε να υπάρχουν αντιδράσεις. Χαρούμενο θα είναι το νησί όταν, εκτός των άλλων, αναβαθμιστεί το Βιομηχανικό του Μουσείο και αρχίσει να λειτουργεί ως σύγχρονο και φιλικό στον επισκέπτη μουσείο και μαζί με τους υπόλοιπους μουσειακούς χώρους, αποτελέσουν σημείο αναφοράς και πραγματικό πολιτιστικό φάρο, με πλήρη κρατική χρηματοδότηση – στήριξη και επαρκές μόνιμο προσωπικό. Να αναδειχτεί ως της πρέπει η πολιτιστική μας κληρονομιά, η βιομηχανική ιστορία του τόπου μας και να αποδοθεί ο χρωστούμενος φόρος τιμής στους εργαζόμενους που την έκαναν πραγματικότητα.

Όπως διαβάσαμε σε πρόσφατη συνέντευξη του κ. Δημάρχου σε τοπική εφημερίδα αναφορικά με το σοβαρό πρόβλημα του κυκλοφοριακού στην Ερμούπολη και τα μέτρα που προτίθεται να πάρει η Δημοτική αρχή για τη βελτίωση του, απάντησε πως:  “Σκεφτόμαστε με τους συνεργάτες μου να εξετάσουμε και τη διαχείριση του parking από ιδιώτες, για περιφερειακά parking όπως της Δόξας, απέναντι από το s/m Βασιλόπουλο και το νέο parking της Λαλακιάς να τα δώσουμε σε ιδιωτική εταιρεία. Δεν ξέρω τι θα πετύχουμε αλλά είναι μέσα στους στόχους μας.” Αναρωτιόμαστε, λοιπόν, πως το ξεπούλημα μιας δωρεάν παροχής για τους κατοίκους και τους επισκέπτες του νησιού θα μπορούσε να βελτιώσει την καθημερινότητα των πολιτών; Η απάντηση εύκολα μπορεί να δοθεί. Δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα προς το καλύτερο, αντιθέτως θα επιδεινωθεί το πρόβλημα. Αυτό αποδεικνύεται, άλλωστε, και από το πόσο βοήθησε ή όχι η επί πληρωμή ελεγχόμενη στάθμευση στο νησάκι, η οποία επιβαρύνει σε ώρες και περιόδους αιχμής παρά βελτιώνει την κίνηση στο κέντρο της πόλης. Βέβαια, οι συνεχείς επιβαρύνσεις των δημοτών, με ό,τι κάθε ευφάνταστος ονειρεύεται, θα έπρεπε να λαμβάνονται σοβαρά υπόψη κάθε φορά, ακόμα και σε εκθέσεις ιδεών. Δεν γίνεται να θεωρείται κανονικότητα και εύκολη λύση η περαιτέρω οικονομική επιβάρυνση δημοτών και κατοίκων από τη μια και η παροχή ζεστού χρήματος σε πάσης φύσεως εργολάβους από την άλλη. Αντί η δημοτική αρχή να σχεδιάσει με γνώμονα την αναβάθμιση των δημοτικών χώρων στάθμευσης προς όφελος και βελτίωση της καθημερινότητας των πολιτών, σχεδιάζει να ξεπουλήσει ακόμα μια παροχή του δήμου, η οποία πρέπει να είναι χωρίς επιπλέον κόστος για τους πολίτες και προσβάσιμη για όλους. Τα   σχεδία αυτά της δημοτικής αρχής είναι βέβαιο ότι θα  βρουν απέναντι τους την πλειοψηφία των κατοίκων του νησιού. Η σηματοδοτούμενη με τη συνέντευξη του Δημάρχου εξέλιξη, φέρνει στην επικαιρότητα την πρόταση της Λαϊκής Συσπείρωσης, τη μόνη πρόταση που μπορεί να δώσει ουσιαστική λύση στο κυκλοφοριακό και περιλαμβάνει τη δημιουργία κινήτρων μείωσης της χρήσης των Ι.Χ. μέσα στο κέντρο της πόλης, μέσω της πλήρους αξιοποίησης των δωρεάν δημοτικών χώρων στάθμευσης, που βρίσκονται περιφερειακά του κέντρου και της δωρεάν τακτικής, ιδιαιτέρως κατά τις ώρες αιχμής, μεταφοράς κατοίκων κι επισκεπτών, από και προς το κέντρο, με τα δημοτικά λεωφορεία με σωστό πλέον, επανασχεδιασμό των δρομολογίων τους.

Σαν τον κλέφτη, με κατεπείγουσα συνεδρίαση της Δημοτικής Επιτροπής και μάλιστα την ημέρα της πανελλαδικής πανεργατικής απεργίας της Πρωτομαγιάς, προχώρησε η Δημοτική Αρχή στην έγκριση δαπάνης μίσθωσης μηχανοκίνητου οχήματος καθαρισμού των ακτών. Πρόκειται για μια ξεκάθαρα παράνομη κίνηση για την οποία η Λαϊκή Συσπείρωση είχε προειδοποιήσει ήδη από τις 20-01-2024, καθώς σε ερώτηση μας στο Δημοτικό Συμβούλιο και με αφορμή την είσοδο οχημάτων στις παραλίες για την απομάκρυνση των ομπρελών, είχαμε προκαλέσει τη Δημοτική Αρχή να μας απαντήσει αν «προτίθεται να προχωρήσει στον καθαρισμό των παραλιών με τη μίσθωση και χρήση οχήματος, που είναι παράνομη ή αν θα χρησιμοποιηθούν τα χειροκίνητα μηχανήματα καθαρισμού που διαθέτει ο Δήμος;». Σημειώνουμε για μια ακόμη φορά πως ο νόμος αναφορικά με το θέμα είναι σαφής και ρητός. Σύμφωνα λοιπόν με το αρ. 14, παρ.4α, του  Ν. 3937/2011 (ΦΕΚ Α 60/31.3.2011), «Δεν επιτρέπεται η κίνηση μηχανοκίνητων οχημάτων εκτός οδικού δικτύου σε οικολογικά ευαίσθητες εκτάσεις, όπως ενδεικτικά, μόνιμες ή εποχικές λίμνες και τέλματα και οι ακτές τους, ο αιγιαλός, οι αμμοθίνες, ποτάμια, ρέματα και ρυάκια, δάση, λιβάδια, βοσκότοποι, οι οικότοποι προτεραιότητας του παραρτήματος Ι της Οδηγίας 92/43/ΕΟΚ, καθώς και σε μονοπάτια που βρίσκονται σε τέτοιες περιοχές». Επιπλέον, σύμφωνα με το αρ. 12 του  ΦΕΚ 1636 Β΄/12-05-2017, «απαγορεύεται οποιαδήποτε επέμβαση που αλλοιώνει τη φυσική μορφολογία και τα βιοτικά στοιχεία των χώρων αιγιαλού, παραλίας, όχθης και παρόχθιας ζώνης, μεγάλων λιμνών και πλεύσιμων ποταμών καθώς και τον κοινόχρηστο χαρακτήρα αυτών». Σε αυτή τη βάση καταγγείλαμε, για μια ακόμη φορά, το παράνομο της ενέργειας στην οποία προτίθεται να προβεί η Δημοτική Αρχή. Στην συνεδρίαση της Δημοτικής Επιτροπής, επισημάναμε εκτός των παραπάνω την έλλειψη εγγράφου της αρμόδιας Υπηρεσίας που να ζητά τη μίσθωση του οχήματος, αλλά και την έλλειψη γνωμοδότησης του Νομικού Συμβούλου για τη νομιμότητα του ζητήματος και ανέδειξε τις ποινικές ευθύνες όσων θα συναινέσουν στη λήψη της απόφασης και στην υλοποίηση της. Στο ερώτημα μας γιατί δεν χρησιμοποιεί ο Δήμος το χειροκίνητο μηχάνημα που διαθέτει, χωρίς να προβεί σε επιπλέον έξοδα, δεν υπήρξε σαφής απάντηση. Αντίθετα, η Δημοτική Αρχή ανέλαβε την πολιτική ευθύνη της πράξης της, λέγοντας πως αυτή είναι η πολιτική βούληση της, ανεξαρτήτως συνεπειών, θεωρώντας πως η ενέργεια αυτή είναι σύννομη... Η Λαϊκή Συσπείρωση, καλεί τους κατοίκους και τους δημότες να μην μείνουν θεατές της καταστροφής των ακτών προς όφελος μιας χούφτας επιχειρηματιών, να μην μείνει απαθής στην εντεινόμενη επιχειρηματική εκμετάλλευση παραλιών - αιγιαλού και του περιορισμού των ελεύθερων χώρων. Για εμάς, ο αιγιαλός και οι παραλίες, οι δημόσιοι χώροι γενικότερα, είναι κοινωνικά αγαθά και σε αυτή τη βάση, η Λαϊκή Συσπείρωση, όλο το προηγούμενο διάστημα υποστηρίζει και διεκδικεί σταθερά την απρόσκοπτη πρόσβαση στις παραλίες και σε όλους τους δημόσιους χώρους, με σύγχρονες, ασφαλείς δημόσιες και δωρεάν υποδομές αθλητισμού και αναψυχής, διεκδικώντας, μεταξύ άλλων: - Να εξασφαλιστεί η ελεύθερη πρόσβαση του λαού σε όλες τις παραλίες  με ασφάλεια και παρουσία ναυαγοσωστών καθ΄ όλη τη διάρκεια της ημέρας - Καθαρισμό και περιποίηση όλων των παραλιών και θαλασσών και παροχή δωρεάν υποδομών, εξοπλισμού - ομπρέλες και σκίαση, ξαπλώστρες, ντους, αποδυτήρια - και υπηρεσιών , με ευθύνη της Τοπικής Διοίκησης και της κεντρικής εξουσίας.